January 18, 2011

boynu bükükleer (melodili)

geçenlerde akşam azgınlığı esnasında kendini kanepeye attı koko ve vıyykkh diye bi ses geldi akabinde. aksamaya başladı yürürken. bunu becerebilmesine inanamayarak muayene edelim dedik. kendisi muayene meselesini çok ciddiye alır, dişlerine falan baktığımız zaman hazırola geçer, bitirmemizi bekler. ama bu sefer bi süzüldü, bi boynunu büktü ki, asabımız bozuldu gülmekten.

"kızım neresi acıyor?" "bilmiyorum. orası olabilir. ama olmayabilir de. ne bahtsızmışım yarabbi."


"burası mı kızım, neresi acıyor?" "kalbim acıyor, anlıyor musun? ruhumu örseliyorsunuz."


"böyle yapınca mı acıyor yavrucuğum?" "kaderimde varmış acı çekmek, gün yüzü görmedim, ah anam, garib anam. on yıl yaşlandım şurda dururken. nırınıy nırınıııyy, nırınıyy nara na naaa (yaprak dökümü müziği)"


bu fotoğraflar çekildikten yarım saat sonra fittiri fittiri koşturmaktaydı, pofuduk koltukta kolunu burkan dobermann olarak rezil etmek istedim kendisini burdan, belgeleriyle üstelik. salak.

1 comment:

  1. örselemeyin çocuğu, hülya koçyiğit sayılır bir yerde; kartal tibet gibi kibar muayene edin...

    ReplyDelete