February 27, 2011

take me out.tonight.

10 yıldır görmediğiniz ve en son aktiviteniz facebooktan birbirinizi eklemek olan bi arkadaşınız ararsa ve derse ki "ben ankara'ya geldim, kimseyi tanımıyorum burada", ne yaparsınız? buluşursunuz, çok da bişey beklemeden, biraz da "hay allah, tuhaf mı olacak ki?" falan diye düşünerek. 10 yıl önce hayat daha hafifti, ben de daha hafiftim ne yalan söyleyeyim. şimdi işlerimiz, kocalarımız falan var, bi sürü şey gördüm 10 yıl içinde. değiştim demek hoşuma gitmeyecek ama farklı yönlere büyüdük büyük ihtimalle.

bunları düşünerek yürüdüm caddeden aşağıya. herkesin gittiği bi yere oturduk, hem o yemek yesin hem de bişeyler içebilelim diye. iş değiştirdim, evlendim, köpeğimiz var falan derken öylesine "annenle baban naapıyor?" dedim, gözümün önüne ikisinin de 10 yıl genç halleri gelerek. "geçen ay kaybettik babamı" deyiverdi. ağladı sonra, elinde yarısını yediği hamburgeri. uzanıp kafasını sevdim, kendi babamı düşünerek.

böyle durumlarda en iyi yaptığım şeyi yaptım, saçma sapan şeyler anlattım. canım arkadaşım arayıp "kedi gitti" diye ağlarken "soğumadan cenin pozisyonuna sokun, sonra katılaşıyorlar, mümkün olmuyor, ben ölü gömme gelenekleri dersi aldım, biliyorum böyle şeyleri" dediğimi anlattım, annem beyin kanaması geçirdiğinde kaldırdığımız acil serviste kardeşimle bale gösterisi sergilediğimizi, biricik tekirimi arka bahçeye kapıcımızla küçük bi seramoni düzenleyerek gömüşümüzü, kapıcımızın çukuru kapatırken " kedi Mi, hadi artık rahat uyu burda" deyişini. güldü çok, sinirlerini bozdum büyük ihtimalle ama gece uyumadan önce ağlamayacağını garantilemiş olabilirim. bi ihtimal.

10 yıl, 20 yıl, demek ki bi ara iki geyik sıçrayıp havada öpüşmüş. bütün bunlar olurken arkada çok uygun bi şekilde bu çalıyordu:

2 comments:

  1. i love the smiths. ...
    http://www.youtube.com/watch?v=9IltBcAmE9E

    (know that? cheesy little hipster movie?!)

    ReplyDelete
  2. i do love them too. and i love people who love the smiths. the only cool thing about that movie, on the other hand, was its trailer, i was expecting more. i ended up hating the girl and hating the boy and hating the story, in that order. maybe i didn't get it at all. happened to me with inception, i still don't understand why they made a movie out of it. very confused here frau linoleum and kind of sleepy, watched the oscars last night and it was 6 in the morning i gave up waiting for the best actor and best movie.
    anyway this was about a meeting with an old friend i haven't seen for the past ten years. i dragged myself out to meet her but it turned out to be an interesting night. well, an emotional one actually. she was eating a hamburger when i asked her how her parents are doing, you know, just to keep talking, she said her dad died last month and started crying while holding a half-eaten hamburger. trust me, it was the saddest thing i've ever seen. and trust me once more, you don't want to see me trying to comfort someone. it's simply pathetic.

    ReplyDelete