March 1, 2011

this is the first day of your life


bugün kardeşimin doğumgünü, bi saattir fotoğraf arıyorum, en sonunda buna karar verdim. iki sene önce berlin nationalgalerie'de çekmiştim bunu, zeynep rembrandt'a, rembrandt bana bakarken. sakin birer berlinli sanatsever gibi başlamıştık gezmeye müzeyi, ama  kapanma saatine yakın koridorlar arasında danalar gibi koşmaya başlayıp gerçekte olduğumuz şeye dönüştük: verdiği her giriş bileti parası evlat acısı gibi koyan ve ertesi günü olmayan panik halinde turistler. bi tane caravaggio var bu müzede diye tutturmuştu z., son yarım saati onu arayarak geçirdik. 10x15 santimlik bi resim olduğunu bilseydim o kadar koşmazdım. ama kardeşim gene de koşardı. ben sevdiğim şeylerin bana gelmesini bekleyip gelmeyince üzülen biriyim, o koşar sevdiği şeylere doğru.

en iyi arkadaşım z., doğum günün kutlu olsun.

1 comment:

  1. i agree about the movie: i too ended up hating the girl (mostly her) and the boy and the story, in that very same order.

    i still love the smiths.

    i also love bright eyes. we were supposed to see them in concert this friday, but alas! no more tickets available. now we're going to see the mountain goats. we like goats: the animals and the cheese. and the music.

    http://www.youtube.com/watch?v=1bSdRizGYb0&feature=related
    (i wish i was that dancing zebra!)

    believe me, i am pathetic too when it comes to catching the pieces of people falling apart. i've been thinking it's about too much self-focus. maybe.

    i've been meaning to make a cartoon out of your last email. it sounds like a life that needs to be sketched out.

    ReplyDelete