April 12, 2011

max nix

sylvia plath'ı merak etmeyen insanı ben de merak etmem. yazdıkları, hayatı, ölümü; tanıdığım herkesin hayatına en azından bi dönem girip çıkmışlığı vardır. benimkine ara ara yerleşiyor ki şiir seven biri olduğumu iddia edemem. ama sylvia plath'ın yazdıkları akıp gidiyor okurken, tuhaf bi dengesi var cümlelerin. kendi sesinden dinlemiştim bazı şiirlerini, belki ondan böyle geliyordur, çok güzeldi, daddy'i okuyordu. neyse daddy ve diğerlerine belki başka zaman bakarız, şu anda saat öğlen 2, akşama izmir köfte yapmak gibi kendi çapımda iddialı planlarım var, plath beni karanlık tarafa çekmesin durup dururken.

bu yandaki kitabı kitapçıda ebleh gibi dolanırken bulup aldım, hiç haberim yoktu plath'ın çocuk kitabı yazdığından. insan acı çekerken kendine bi yoldaş arıyor, başka yere de bakmıyor sanırım.

ölümünden 33 yıl sonra notlarının arasında bulmuşlar ve yayımlamışlar, öyle yazıyor kitabın arkasında. içinde 3 hikaye var; yatak kitabı, sorun yaratmayan kıyafet, bayan şeri'nin mutfağı. sorun yaratmayan kıyafet max nix (macht nichts, yani it doesn't matter. bu aralardaki küçük almanca kırıntılarına ayrıca bayılıyorum.) adında bi çocuğun sadece kendine ait bi kıyafet istemesi üzerine gelişiyor. şöyle diyor plath max için:

"max en küçükleriydi. tam adı maximilian'dı, fakat sadece yedi yaşında bir çocuk olduğu için bu kadar uzun bir ada ihtiyacı yoktu."


roald dahl seviyorsanız, bunu da seversiniz. sylvia plath nasıl sadece buhranlı bi kadın şair değilse çocuk kitapları da sadece çocuklar için değildir.

2 comments:

  1. İlk satıra aynen katılıyorum. Hem kendi yazdıkları, hem onun hakkında yazılanlar merak edilmez mi? Sırça Fanus misal.

    ReplyDelete
  2. sırça fanus'u bu yaşlarda okumak lazımmış, ergenlik travmalarımın bi kısmından önce annemi, sonra sylvia plath'ı sorumlu tutuyorum.

    ReplyDelete