July 15, 2011

fakyutu

-"ne var la?"
o minik bebek kedi suratı yavaş yavaş şekil değiştirmeye başladı. birlikte geçirdiğimiz haftalar sonunda biz zaten anladık, küçük yavrumuz itin kopuğun tekiymiş. öyle evde salınayım, gurul gurul yatayım falan yok hiç. evin içinde hızla kayarak ilerliyor ve asla bulamadığımız yerlerde uyuyor. komandolar gibi. güç toplayıp geri geliyor sonra.

neyse biz zaten survivor tipi var diye aldıydık kendisini. zira 7/24 koko gözetiminde yaşamak da kolay değil. çeken bilir.

mona olmadı, hiçbirimiz mona demiyoruz kediye. tekir denedik, o da pek tutmadı. o kadar da tekir değil zaten. annem bi takım oldschool romantik kız isimleri önerdi. ama bi bakın allaaaşkına, zarife olacak bi hal var mı bunda, allaaşkına? zarife?
olsa olsa zarife'nin oğlanları döven ablası olur gibi geliyor bana. ya da belki basbasparaları leyla'yadaki leyla, ya da arkada saz çalan amca.




-"NE VAR?"



-"uykum var."

1 comment: