November 27, 2011

iyi bişey yapın

baştan söyleyeyim, militer hiçbişeyden hoşlanmıyorum. savaşların da sanırım artık ne gerçek tarafları var, ne haklı nedenleri, kim kimi besliyor belli değil. olan senin benim gibi sıradan insanlara oluyor. bunu hallettiysek esas konuya geçiyorum.

bütün bu ahval ve şerait içinde, ahval ve şeraiti batının doğuyu düdüklemesi olarak tahayyül ediniz, çok saygı duyduğum bi işe kalkışan askerler var. üstelik kurallara karşı çıkarak yapıyorlar bunu. insanlığın büyük bi kısmının "yaane fakir falan insanlar dururken neden hayvanlara yardım ediyosan kiee" diye takıldığı zamanları yaşarken, bu insanların kalkıştığı iş gerçekten aklın sınırlarını zorluyor, bilhassa da içindeki bulundukları durumu düşününce iyice fantastik bi hale geliyor.



hikaye 2006'da başlıyor, afganistan'ın nowzad kasabasına yerleşen ingiliz birliğinden pen farthing diye bi asker bi köpek dövüşünü ayırıyor, köpeklerden biri askerin yanına sığınıyor, yatağının altında uyumaya başlıyor, resmen birlikte yaşamaya başlıyorlar. derken başka bi köpek, 6 yavrusunu teker teker kampın kapısının altındaki 10 santimlikten aralıktan sürünüp geçerek içeri taşıyor. onlara da bakmaya başlıyor askerler, üstelik beslemek bi yana, köpekleri vurmalarını emreden bi kuralın varlığına rağmen, ne hastalığı taşıdıkları belli değilmiş, bu riski alamazlarmış.

kamptaki köpek sayısı arttıkça artarken esas problem ortaya çıkıyor, askerlerin görev süresi doluyor, eve dönmeye başlıyorlar. pen farthing bu noktada benim gözümde kahramana dönüşüyor, kamptaki köpeklerin ingiltere'ye taşınması macerası başlıyor.  ve bu macera sonunda bi organizasyona dönüşüyor, afganistan ve ırak'taki hala kalpleri olan bazı askerler dört ayaklı arkadaşlarını geride bırakmamak için uğraşıp duruyorlar, "öylece dönüp gidemezdim" mottosu haline geliyor bu yardım organizasyonunun. nowzad köpekleri için web sayfalarına bakabilirsiniz. bağış kabul ediyorlar, gönlünüzden ne koparsa. artık sadece köpekleri yeni evlerine taşımıyorlar, afganistan'da bi hayvan merkezleri var, afgan veterinerler için eğitim programları var, sadece köpek değil, kedi ve eşeklerle de uğraşıyorlar.

etraflarında dünya yıkılırken kedi köpek eşek peşinde koşan bu insanları ciddiye almayabilirsiniz, asker oldukları için tiksinebilirsiniz, ben herşeyi bi kenara bırakıp çok saygı duyuyorum. ara ara yolladığım iki paket sigara parası karşılığı bağışlara email atıp çok teşekkür ediyorlar. bense paspaslarında uyumak istiyorum.

nowzad'dan da tabi ki kardeşim Z. sayesinde haberim oldu, ilk bağışımı onun zoruyla yapmıştım. filistin'de bi yandan çocuklara parmak boyası yaptırırken bi yandan sokak kedilerine bakan bi çocuk olabildiği için onun da paspasında yatmak istiyorum.

son bi şey, üşenmezseniz eğer, facebook'ta şuraya gidip ( http://www.facebook.com/FeelGoodPark ) sol tarafta "vote for a charity" yi seçip nowzad'a oy verebilir misiniz? application log in olmanızı isteyecek, olun lütfen, 1 dakikanızı alıyor bütün süreç. kazanırlarsa 5000 paund ödül alacaklar, sokak hayvanlarına mama, su, ilaç ve uçak bileti olarak harcanacak.

aşağıya pen farthing'le yapılmış bi röportajı ekliyorum, köpeklerden birinin adının "tali" olması da işin british humor kısmı, inkar edemeyeceğim sesli güldüm.



3 comments:

  1. of çok duygulandım. nowzad beni de ağlatıyor :U
    bi kere anneme anlatmıştım nowzad'ı, o da "zaten dünya böyle insanlar sayesinde ayakta duruyor yoksa yok olup gitmiştik" dedi, valla çok haklı.

    ReplyDelete
  2. ben bu linke tıkladım, ancak error verdi :(

    ReplyDelete