February 17, 2012

evde fauna

verba volant şu bilekliği görünce aklına ben gelmişim. çok beğendim hemen. alayım diye bakındım ama kalmamış, takip edeyim bu dükkanı, belki yaparlar gene.
filler çok asil duyguların hayvanları, ben küçücük bi tanesiyle nerdeyse 4 senedir yapışık yaşıyorum. zorundayım, çünkü çıkarırsam kafama yıldırım düşecek diye tahmin ediyorum.
geçen yaz kazıda kaybettim, bi gün boyunca insanlar kafaları yerde dolaştılar benim yüzümden. tavuklar gibi filimi (benim fil) aradık. en sonunda bulduk, koluma sicimle bağladılar. kangren olurum sıkmayın dedim, yok yok iyi böyle, kangren ol ama bi daha düşürme bunu dediler. o gün filsizken kafama 2 kere çadır direği düştü, risk almak isteyen biri değilim.

bu aşağıdaki kendisi, atık bu kadar yıl sonra yanına başka şeyler takarsam bozulmaz diye düşündüm.


bu da gene verba'dan yılbaşı fili, şöminenin üzerine yerleştirdim, orda yaşıyor, mumu var sırtında. çok uslu.


bi de bu ikisi var evde, birini kardeşim Z. louvre'dan getirdi, öbürünü ben british museum'dan aldım. nil nehri hippoları. hipopotamlar da çok asil duyguların hayvanları, yalnız tersleri pis olur, asabiler biraz. bi belgeselde timsahın ağzından geyik kurtardığını gördüm, o günden beri derin hisler besliyorum hipopotamlara karşı. resmen timsahın kafasına kafasına vurup geyiği tükürtmüştü, onların da kalpleri var.




1 comment: