April 25, 2013

uzaklarda bi bekah

bekah, uzun zamandır takip ettiğim amerikalı bi blogger, "a well traveled woman" diye bi adet fotoğraflı tumblr, bi adet de blog yazıyor. tumblr'ında basit ve sakin hayatlar, güzel ev köşeleri, dumanlı dağlar ve elleriyle iş yapanlar falan var. blogu daha kişisel, kendi hayatını anlatıyor.

zamanla farkettim ki tek başına bi anneymiş bekah, 2 güzel oğlu var. bi miktar da köpeği. dikiş dikiyor, hayatını öyle kazanıyor yani. oğlanların babasına kırgın biraz, bazen okurken farkediyorum.

her sabah kalkıp tavuklarına bakıyor, bahçesinden meyve sebze topluyor, odun kırıyor, ekmek yapıyor, çocuklarla yürüyüşe çıkıyor ve kendine sürekli olarak sahip oldukları için şükretmeyi hatırlatıyor. "hayat kusursuz değil ama koşmaya değer bi yarış".

"bakın ne harika bi hayatım var" diye değil de "yataktan çıkamadım sabah, yapacak ne kadar çok iş var" diye yazdığı için okumaktan hoşlanıyorum. ara ara umutsuzluğa kapıldığı için, kendine moral verdiği için, hepimiz gibi.

bazen çocuklarına mektuplar yazıp bırakıyor bloguna. bi tanesini çok sevdim, şöyle diyor:

"umarım ikinizden biri ya da ikiniz de benden dikiş dikmeyi öğrenir. belki büyüyüp terzi ya da tasarımcı olup hep dikmeyi hayal ettiğim kıyafetleri siz dikersiniz. umarım biriniz marangoz olur ve ikiniz de ellerinizle ağır işler yapmaktan hoşlanmayı öğrenirsiniz. dövmeleriniz olsun, motorsiklete binin, adrenalin delisi olun. birbirinizi, hayatı, annenizi ve tanrıyı sanki son fırsatınızmış gibi sevin.
bütün kalbimle..
not: yaşlandığımda, balığa giderken beni de almayı unutmayın. ben her zaman gelmek isterim."

kucağında hep ya bi tavuk, bi çocuk ya da bi köpek olan, elleri çamur içinde bekah'yı tanımasam da seviyorum.






8 comments:

  1. Replies
    1. izmir-urla tarafında bi yeşil çayırlık beğendim seda, satarlar mı bilmiyorum, belki askeriyedir ama çok beğendim :) bekah hayatı yaşama hayalleri kuruyorum tavuklu horozlu.

      Delete
    2. Durduğun kabahat. Bi sor bakalım kaça bırakırlarmış? Askeriyeninse, benim albay emeklisi dayım var, ona sorarız bi şey yapabliir mi diye.

      Delete
    3. ahhahahah torpil de buldum yihhuuu! :)

      Delete
  2. Bekah' ı ben de sevdim :)
    İlk karedeki köpek de kaybettiğim kızıma nasıl benziyor.

    ReplyDelete
    Replies
    1. paçoz'a değil mi? renkleri de aynı gerçekten. çok asil bi çocuktu paçoz, sadece resimlerinden tanımış olsam da.

      pupa olmuş ufaklığın adı, şimdi gidip yeni fotoğraflarına bakacağım :)

      Delete
  3. Bekah'i sevdim.. Kocasindan yana pek yüzü gülmemis ama hayatini güzellestirmis sanki..

    ReplyDelete
    Replies
    1. bana da öyle geliyor. gerçi hayat iki kişi olunca daha kolay oluyor bi çok yönden ama olsun, arkadaşlar ne güne duruyor? :)

      Delete