April 30, 2013

zaman durur, biz gideriz

ön-siparişle aldığım the veils albümü "time stays, we go" bugün geldi, 11 gün sürmüş elime geçmesi, hiç fena değil valla. albümün resmen piyasaya çıkışı da dündü zaten.

dinlemeye başladım hemen ama tadı en güzel kulaklıkla ve cd kitabını okuya okuya çıkıyor. öncekilere göre daha sakin olmuş bu albüm.

finn andrews'un sesi ilk dinlediğimde çok çarpmıştı beni, sonra her türkiye'ye geldiklerinde dinlemeye gittim. bu müzik işinin böyle yapılması gerektiğini düşünüyorum; albümünü dinlediğin adamı canlı seyrederken "eee ama bu adam evde dinlerken şarkı söyleyebiliyordu?" dememeliyiz mesela. canlı seyretmek için adamın 60 yaşına gelmesini beklememeliyiz. şarkı sözleri şiir olmalı.

gibi geliyor bana.

kendi sözlerinden şarkı yapan müzisyenlerden daha çok hoşlanıyorum. finn andrews'un korkuluğumsu endamına ayrıca hastayım.

bi önceki albümden bi şarkı koyayım, bu yeni albümü biraz hazmedince ş'aaparım artık, zaten eklemiştim 2 şarkı, daha önceki yazılarda bi yerlerde.




2 comments:

  1. zaman durur biz gideriz, yollar durur biz gideriz, deli mi dürtüyo da bu kadar hareket halindeyiz anlam veremedim bi an. demek ki hiçbişey yapmadan yerimizde dursak yaşlanmicaz. ebet, beynim bloke olmuş olabilir. tamam, az sonra aldığım bütün bilimsel eğitime rağmen böyle salakça düşündüğüm için kendime gülücem tüm münasip yerlerimle. ama bu yorumu silmiyorum, ibret-i alem olsun insanlar beyinlerine şükretsin. eyyorlamam bu kadar değil, bi de bu adam çooooğ karizmatik!

    ReplyDelete
    Replies
    1. ben durmak istiyorum, ben durayım rüzgar essin, otlar büyüsün falan. bunları görebileyim dururken.

      bu adam çok uzun kollu ve uzun bacaklı da aynı zamanda ama yani sahnede şarkı söylerken bu kadar mı güzel görünür insan. meeeaaaaşallah!

      Delete