September 19, 2013

Hello.

Gerçekten her şeyin bir sonu varmış! Pazartesi günü doktoramı verdim, size de haber vereyim dedim.
Jüri sırasında sandalyeye takılıp tökezledim, ayağımı kırdım sandılar. Neden konuşurken yürüyorum bilmiyorum.
Evethh.
Kafam hala yerine gelmedi, biraz aptal gibiyim. Kutlamaya da fırsatım olmadı. Bu hafta sonu en azından insan gibi giyinip kaşımı gözümü boyarım, dışarı çıkarız diye düşünüyorum. Belki şemsiyeli ve maytaplı bir şeyler içerim.
Aylardır cevap vermediğim mektuplar, mesajlar falan olduysa özür dilerim. Allah bilir neleri unuttum, hatır sormayı unuttum, yollarım deyip yollamayı unuttum. Kendime geleceğim en kısa sürede. N'aapıyorsunuz, iyi misiniz?


23 comments:

  1. Aa tebrik ederim!
    Konuşurken yürümek zihin açıcı bir şey bence, ondandır. Ya da kürsü alışkanlığı da olabilir:)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ay teşekkür ederim :) Sıkıntıdan bayılmayayım diye yürüyor da olabilirim, kendi sesim içimi kıyıyor :)

      Delete
  2. Tebrikler...Sanırım üzerinden büyük bir yük kalktı, hafifledin. Hep özenmişimdir şöyle esaslı bir akademik kariyere. Bizim neslin kızları bankalarda toplandık. (yaşım 62) Tabii bir de okuduğun bölüm. Bir arkeolog, bir de veteriner olsaymışım keşke diyorum. Bu yüzden seni okurken içim kıskançlıkla dolup taşıyor :)))
    Şaka bir yana, neden bilmem gerçekten çok sevindim.
    Sevgiler...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Çok teşekkür ederim, hakikaten hafifledim. İçi beni, dışı seni yakar derler ya Asuman Hanım, tam o durum işte akademi ve arkeoloji :) Veterinerlik de hem benim hem kardeşimin hep aklında kaldı; ben yapamazmışım ama kardeşim becerirmiş :)
      Ben sizin kuşakla büyüdüm, uzun zaman da evin tek çocuğuydum, herhalde o yüzden bana "bir büyüğüm" gibi değil de "arkadaşım" gibi geliyorsunuz. İçimden hiç "ellerinizden öpmek" gelmiyor mesela ama oturup bir kahve eşliğinde çok güzel sohbet ederiz, sonra da sarılıp tekrar buluşmak üzere ayrılırız gibime geliyor :)
      Sevgilerimi yolluyorum, Pupa'yı da benim için sevin. Can'a da çok selamlar.

      Delete
  3. Ay teprikler bidenem, çok sevindim. Sana janjanlı bir kutlama kartı bulup yollayım ben:) Devamı güzel gelsin, gönlünde ne varsa o olsun...
    Konuşurken yürüdüm tüm öğretmenlik hayatım boyunca, hiç kürsüde ders anlatamadım, anlatanlara imrendim. Zihnim açılmıyor yürümeyince galiba benim. Ay başında dönüyorum Antalya'ya, sensiz Cermodern'e gittim, 15 kaattı yine sergi, fena değildi. Benim kızçeyle verdiğimiz parayı çıkarmak için çifter çifter baktık resimlere :)
    Hadi bi daha kutlayıp kaçayım...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Çok teşekkür ederim ablacığım! Gördüm bensiz Cermodern macerasını ama kıskanmaya bile fırsatım olmadı, çok acıklıydı halim o günlerde :) Ay başına da varmış daha aslında, belki bir denk getirip pastane buluşması yapabiliriz.

      Delete
  4. hhahayyyy Çokkk sevindim.
    Ben de bi özleme hallerindeyim seni ki sorma gitsin :)
    Toparlan detaylı detaylı konuşalım.
    Öperler çok fazla

    ReplyDelete
    Replies
    1. Hohoyt! :) Bak büyük kısmı bitti işlerimin, şimdi bir ay daha biraz çalışmam lazım. Ondan sonra artık plan yapalım. Öpüyorum ben daa!

      Delete
  5. Canımmmmm tebrik ediyorum ben de ohhhh bitirdin rahata erdin. Ama öyle bir şeyin içinde olmak da gayet güzeldir sanıyorum son zamanların stresleri hariç. Sonuçta severek yaptın. Şimdi keyif dinlenme zamanı. Kendine zaman ayır bol bol. Süslen püslen çık gez dolaş ooooh benim için de iç o şemsiyeli maytaplı kokteyllerden ben bayılırım onlara. Şimdi ofisin kapısı açılsa rengarenk elbiseli ve kocaman meksika şapkalı birisi bana bir sürü yanar dönerli kokteyl getirse. Sonra ofis ortamı birden güzel bir mekana dönüşse, camdan gördüğüm tenis kortu deniz olsa elimden içkimle yanına doğru ilerlesem. Ahh ahh oysa şu an kahve içiyorum ve hava delicesine kasvetli. Ohhh ya ben de rahatladım sanki. Şimdi bana boool booool yazabilirsin artık heehe ben de yazıyorum şu sıra zaten:)Her zaman da sana merhaba diyebilirim gmail de yaşasıııın işini bölüyorum falan diye tedirgin oluyordum yahu:)Öperim çok gözün aydın. Daha bir sürü güzellikler diliyorum hayatında..Sevgiler

    ReplyDelete
    Replies
    1. Çok teşekkür ederim! Ne olduğumu anlayamadım hala, yanar dönerli kokteyller yardımcı olacak diye umuyorum :) Burda da hava kasvetli, bir de sular kesik 2 gündür. Ayrıca sürekli eşyalara takılıyorum, dün ofisteki sabit telefonun kablosuna ayağım takıldı, duvardan söktüm resmen telefonu. Bir şeyler var bende ama anlamadım :) Sen hep böl beni, sakın tedirgin olma, öpüyorum ben de çok, mektubumu da bekliyorum, uzun uzun cevap yazacağım yihhuu! :)

      Delete
  6. Hellooo canim hello... Tebrik ederim.. Bir sifat daha eklenecek isminin önüne.. Ne güzel.. Kartin iki gün önce yola cikmisti.. bileydim farkli bir sey gönderirdim.. Ama gelende güzel be.. hemde özel.. :))

    ReplyDelete
    Replies
    1. Teşekkür ederim! Ay heyecanla beklemeye başladım hemen özel kartımı :)
      Senin oğlan ne güzel bisiklete biniyor Berfin, o kadar özendim ki anlatamam. Listemde ilk sıralarda, bisiklete binmeyi öğrenmem lazım benim!

      Delete
  7. Kutlarım :) Mezardaki iskelet abi/abla ? pek bi utangaç duruyor :D

    ReplyDelete
    Replies
    1. Teşekkür ederim :) Mezardaki abla, sanırım Rahmiye bu, iki plastik iskeletimizden biriydi. Arkeoloji atölyesine gelen çocukların enerjileri tükenmek bilmemişti, bir de bienal yapmışlardı kampüsün sağına soluna :)

      Delete
    2. Ahahahaha süper olmuş ama yapanların emeklerine sağlık :D

      Delete
  8. Tebrik ediyorum ve amaçların hedeflerin başarıyla yerine getirildiği güzel günler diliyorum :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Çok teşekkür ederim, güzel dileğini hepimiz için tekrarlıyorum :) Bir de iç huzurumuz olsun hep :)

      Delete
  9. Tebrikler :) Oh bir tatili hakettin artik! En guzel zamani yilin!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Teşekkür ederim :) Bir Safranbolu planı yaptık, hiç gitmemiştim ben, heyecanla bekliyorum bakalım :)

      Delete
  10. eskiye gitti kafam... daktiloyla yazsaydın da Koko kenarından kemirseydi... off of! :)) arzuhalcilik yaparken Koko'yu almayak bari :P

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ya valla aslında, Koko'ya hiçbir şey kaptırmadan bitti ya bu macera, küçük bir mucize olmuş :) Ay bir gelsem de şu annemle kırdığımız daktiloyu tamir ettirsek, hep aklımda.

      Delete