April 29, 2016

(18) Bir Keresinde Hayat Bayram Olmuştu

Ergenlik arkadaşlarım müziğe meraklı çocuklardı, hepimiz öyleydik. Para denkleştirip stüdyoya girerlerdi, arada beni de götürürlerdi. Lise konserleri, belediye organizasyonları filan, ben hep gittim arkadaşlarımı dinlemeye. Ama gittiğim ilk büyük konser Bulutsuzluk Özlemi'nin bir İzmir konseriydi.

90'ların ortaları filan olması lazım, üstelik doğum günüme denk geliyordu. Atıl'la giyinip süslenip elele tutuşup koştuk konsere. Aslında ben süslendim, Atıl punk olduğu için yırtık konverslerini sanayi tipi bantlarla yapıştırıp hazırlandı. Deliler gibi eğlenmiştik, hayatımda ilk defa sesim kısıldı bağıra bağıra şarkı söylemekten.

Bir ara sanki bayılmıştım diye hatırlıyorum, olayların gerçek yüzünü öğrenmek için kolları sıvadım:


Bayılmışım gerçekten, üstelik beni dışarı taşıyan da Atıl'mış ahahhhahha ay! Onun istediği şarkıyı çalmamışlardı, şu çobanlı olanı. Ama Sözlerimi Geri Alamam tabii ki çalındı, avaz avaz eşlik ettik. Hatta Bulutsuzluk Özlemi o günkü konser görüntülerinden bir video çekti şarkıya.



Kalabalık içinde bir yerlerdeyiz biz de. O zaman youtube filan yoktu, video televizyonda her çıktığında "Aaa Ali ayol bu!", "Oha şu da Alper'in eski sevgilisinin kuzeni değil mi?" diye eğlenirdik. Kameramanın çekmeye doyamadığı sarışın güzel kız da Tuba Ünsal, o zaman ünsüz bir küçük kızdı.

Biz hızımızı alamayıp bir Bulutsuzluk Özlemi konserine daha gittik, daha küçük bir salondaydı. Atıl'ın çobanlı şarkıyı o konserde de çalmadılar.

Yıllar sonra babam tanıştı Nejat Yavaşoğulları ile, gelip şöyle anlatmıştı:

-Şu sevdiğiniz Nejat'la tanıştım bugün.
+Yaaa? Ne konuştunuz?
-Mimarlar Odası aidatlarını yatırmıyorsun dedim.

Babam neden bir cumhurbaşkanı değil, gerçekten bilmiyorum.


7 comments:

  1. Fuar'daki konser mi yazıya konu olan? Eğer öyleyse, kendisi benim de ilk konserim olur :)

    ReplyDelete
  2. Ay sanki Alsancak Stadı'ydı diye hatırlıyorum ama hiç emin değilim. Galiba Fuar'daki bizim ikinci konserdi.
    İzmirli çılgın gençliğe selam olsun! :D

    ReplyDelete
    Replies
    1. 88 miydi, 333 müydü, öyle bi gazinodan bozma diskotekti:) Gözünü sevdiğim İzmir.

      Delete
    2. Ya valla, aynı şeyi konuştuk sonra, ne güzel gençlik geçirdik İzmir'de. Şimdiki ben olmazdım başka yerde büyüsem.

      Delete
  3. Ahahah : )

    Ezbere bildiğin şarkı konserleri güzel oluyor. Bulutsuzluk Ozlemi'nin de ekmeğini cok yedik, kimlik arayışında.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ay yedik evet, hala ortalıktalar mı acaba? Bir de şu anda çobanlı şarkının Moğollar şarkısını olduğunu farkettim ahahhahha! Başka bir konsermiş o, oh oh kafalar gidik.

      Delete