üzülüyorum çok

geçen şubat'ta atina'da arkeoloji müzesi soydular, bayağı maskeli silahlı falan. beş kuruş para olmadığından memlekette, müzede 1 adet kadın güvenlik görevlisi bulunmaktaymış, direnince bağlamışlar. silahlı soygunculara direnmeye kalkışan kızkardeşimin önünde eğiliyorum.

antik olimpiyat oyunlarına dair eserlerin sergilendiği müzeden 60-70 kadar heykel uçmuş, o arada cam-çerçeve-vitrinler inmiş, canına okunmuş ortalığın. müzeler uyuzdur muyuzdur ama böyle şeyler olunca kendi evim soyulmuş gibi kalbim kırılıyor. bi nevi kendi evim soyuluyor zaten, hepimizin eşyaları bunlar.

bağdat müzesi'nin savaş sırasında yağmalanmasını televizyonda seyretmiştim, müze görevlisi kadın haber ekibini ağlaya ağlaya gezdirmişti, o orda ağladı, ben seyrederken ağladım. sonra e-bay'e bile düştü o heykelcikler, mühürler, boncuklar. ıraklıların hayatlarını mahvettikleri yetmezmiş gibi bi de binlerce yıl önce yaşamış insanların hayatlarını çaldılar.

atina'dan çalınanlarsa büyük ihtimalle bizim ruhumuz duymadan yeni evlerine yollanacak. redneck amerikan askerleri olmadıklarını düşünüyorum bu seferki hırsızların.

bu, yunanistan'ın kültür ve turizm bakanı pavlos geroulanos. tarih okumuş amerika'da, high honour'la mezun olmuş. biri harvard'dan öbürü MIT'den iki master diploması var. istifasını verdi müzenin soyulduğu gün.
acıklı çok.