April 11, 2012

time is fart

yıllaaaar önceydi, istanbul'a gitmem gerekti, hiç kalmak istemediğim bi evde kaldım bikaç gün.
ben sempozyuma gitmek için sabahın köründe kalkarken ev sahibim ve avantgarde arkadaşları yeni yatmış olurdu.
bi ara dolaba bi şişe yakut attım, acıyı azaltır diye.
o akşam eve geldim ayaklarım yürümekten zonk zonk zonklayarak, ben daş-kemik-doprak falan dinlerken herkesler hüseyin çağlayan'ın (hussein chghgahagahalayan) katlanıp uçak falan olan eteklerine bakmaya gitmişti. masanın etrafında çok sanatsal oturmuş bundan bahsediyorlardı. herkes çok enteresandı anlıyor musunuz? herkesler çok değişikliydi, fikirler havada uçuşuyordu. bi çişimi yapıp geliyim dedim, döndüğümde eve 2 tane kız gelmişti, önlerinde benim şarabım açılmış ve yarılanmış halde duruyordu, kızlar öpüşüp durmaktaydı, anında ayaklarımın zonklaması kafama doğru ilerledi. yetmezmiş gibi sessizliğin içinde bi kızın şunu dediğini duydum; " ay biliivv in taym yağğne."
istanbullu her boku bilen gençlik, çok uzun zamandır sizden hiç hoşlanmıyorum.

2 comments:

  1. bana gelseydin böyle olmazdı...

    ReplyDelete
  2. olmazdı, kimbilir tatilde falandın belki sen.
    en azından kendi şarabımızı edebimizle içerdik.

    ReplyDelete