ay bunu yazmayı unutmuşum. kuğulu park'ta kaz yavruları var.
kazlar ödümü patlatıyor. fotoğrafta da bana ne kadar gıcık kaptığını görebilirsiniz, biz uzaklaşana kadar gözlerini ayırmadı. annelik (babalık?) içgüdülerinden dolayı beyaz kazı tebrik ediyorum ve beni kara listeye almamış olmasını diliyorum.
Mini miniler pek tatlı, bakışlar da kızgın gibi bir parça. Kuğulu parkı çok severim, çok zamanım geçti oralarda, bu kazı da bir yerden çıkartacağım ama:):)Küçükken annemle beni babamın çalıştığı fabrikaya süt almaya gittiğimizde kazlar kovalamıştı ben çok az hatırlıyorum ama arkamızdan gelen kocaman o kazı kuğulu parka gelince hep anardım. O günden beri pek korkarım kendilerinden. Yine de bir sarılıp mıncırma hissi uyandırmıyor dersem yalan söylemiş olurum. Ankara her mevsim güzel benim için de keyfini çıkartın, zira Ankara'nın özlemi de bir başka oluyor. Sevgilerimle
ReplyDeleteçok güzel hayvanlar ama gıcıklar, yapacak bi şey yok :) tavuskuşları da böyle huysuz oluyor, tecrübeyle sabit.
ReplyDeletekendimizi kaldırabilirsek birazdan anıtkabir'e gideceğiz misafir gezdirmeye, sizin yerinize de gezelim o zaman :)
euheeheuh :)) beni kovalamadı ama kovalanan tanıdıklarıma Tuğba'yla birlikte bir yenisi daha eklenmiş oldu :))
ReplyDeleteçok fena gagalıyolarmış? anlatanların yalancısıyım :))
yavruları olunca daha bir kötü oluyorlar.
ReplyDeletebizim balıkçıdaki kazlar da böyle işte. ısırıyorlar. tutup çeviriyorlarmış insanın etini. mosmor kalıyormuş.