November 8, 2013

Ekmek Arası Havuç?

Eve geldim, salonun ortasında ekmek var. İkili ata ekmeğinden geriye kalanların fotoğrafını çektim.


Köpeğimiz neden ekmeğe bu kadar düşkün anlayabilmiş değilim. Gerçi dün de tezgahın üzerinden bir adet havuç kayboldu, bulamadığıma göre yemiştir diye tahmin ediyorum. Ekmek yüzünden kızdım biraz, böyle oldu.


Çok üçkağıtçısın Koko, ayrıca dobez oldun, n'aapıcaz bilmiyorum.

14 comments:

  1. köpek almaya o kadar yaklaştım ki, ancak yapamıyorum, korkuyorum. bu postları görünce çok güzel bir şeyleri kaçırıyormuş gibi hissediyorum.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Korkmakta haklısın, ben de yaşayarak öğrendim. Öyle kediyle aynı evde yaşarken olduğu gibi "tak sepeti koluna, herkes kendi yoluna" değilmiş bunlarla hayat. Bakacak birileri yoksa her gece eve gelmek zorundasın. Gelip koca ayağıyla kafana vuruyor "Benimle ilgilen!" diye, işi gücü bırakıp tenis topu kovalıyorsun evde saatlerce. Bazen gündüzleri o uyumaya gidince seviniyorum, sessiz sessiz oturabileceğim için.
      Bir de tabi apartman hayatı, mahalleli cart curt. Havlar mı havlamaz mı, ay aşağıya ses gidiyor mu? Koko havlamıyor. Annemin sokaktan aldığı Kudi de hiç havlamıyor ama arka sokakta 2 köpek var, bahçede bakıyorlar, 24 saat havlıyor onlar. Çünkü bütün gün yapayalnızlar bahçede, sıkılıyorlar.
      Test yapsan, ödünç bir köpekle? Büyük cinsler daha sakin ve iyi huylu oluyor, hele de biraz yaşlıcaysa bütün gün uyuyor zaten. Öyle bir aday vardır belki, o zaman 1-2 kere çişe çıkarsan, bir öğün yemek, arada sırada oyun, kemirsin diye biraz oyuncak falan yaşar gidersiniz :)

      Delete
  2. gecelere eve gelirim, zaten gidecek başka yerim yok. kendisiyle ilgilenirim de bu ilgi yeterli olmazsa ve bahçedeki köpekler gibi hep havlarsa ve mutsuz olursa ve koltukları kemirir yerleri çizer yemek yemezse ve daha bir sürü şey.....
    kim köpeğini test ettirmek ister, bilmem ki, köpeğe de yazık olursa .....

    ReplyDelete
    Replies
    1. Köpek doğasının iyi tarafı her şeyin mantıklı bir sebebinin olması. Koltukları kemiriyorsa kesin başka bir sıkıntı vardır mesela; ya kemirebileceği kemik, oyuncak falan yoktur ya da enerjisini atamamıştır. Temel prensip çok basit aslında gün içinde enerjisini harcaması lazım, sokakta yürümek olur, evde oyun olur. Hatta biraz ödülle (salam parçası, bisküvi, vs.) oturmayı kalkmayı öğretsen, günde yarım saat-45 dakika, o bile acayip yoruyor. Enerji gidince biraz sürünüp uyuyorlar. Bütün o evi yıkan kuduruk köpek hikayelerinin altında hep enerjisini atamayan köpekler var. Huskyler mesela kızak köpeği, öyle yarım saat sokakta gezdirerek tatmin edemiyorsun hayvanı, elalem dağ yürüyüşü yapıyormuş da anca hayvanlar yorulup uyuyormuş, forumlarda okuyorum.
      Beni en çok şaşırtan şeylerden biri de ast-üst ilişkisi oldu, birinin patron olması gerekiyor yoksa çoğu köpeğin ayarı şaşıyor. Ben kesinlikle beceremedim bunu Koko'yla, o yüzden gündüzleri benleyken ekmekler çalınıyor, saksağanlar kovalanıyor ama akşam barbar kocam gelince hazırola geçiliyor.
      Ben Koko'yla sokakta başa çıkamıyorum ama annemler Ankara'ya dönünce Kudi'yle tanıştırabiliriz seni, yürütmeyi denersin, bir bakarsın nasıl oluyor, bir park gezintisi yaparız ha ne dersin?

      Delete
    2. teklif için çok sağolun, ama utanırım ben. gene de düşüneyim ama.

      Delete
    3. Tamam düşün :) Ben de çok utanırım hep, belki de beraber utanmayız :)

      Delete
  3. Kıyamam ,afiyet olsun. Benim oğluşum da ekmeğe ve havuca bayılıyor :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Demek ki popüler gıdalarmış bunlar :) Aslında isteyince veriyorum havuç da ekmek de ama bu açık büfeden kendine sandviç yapma hali beni çok endişelendiriyor, kıçı o kadar büyüdü ki inanamıyoruz :D

      Delete
  4. :-)))) cok tatlisin Kokooo!!! Simarik seni!

    Ben de biraz temizlik yaptim, tavandan ve duvardan pati izi sildim... :-) Cektigim koltugun altindan biber, sise mantari, soda kapagi, oyuncak fare filan buldum...

    Cok üzülüyorum ben bu canlara, dogalarinin icine binalari yaptik, sonra kendimizle birlikte binalarin icine kapattik onlari.. Sokakta kalsa daha iyi degil tabii... Ama toprak istiyor, orman istiyor, agac istiyor zavallilar.. O yüzden enerji fazlasiyla cildirip kapi tepelerine atladiginda bisiy diyemiyorum kizima.

    Ama Ankara'ya gelirsem, Kudi'yle bir yürüyüs icin ben de adimi yazdirmak istiyorum... :-)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ahahahha tavandaki pati izleri! :D Kızın bütün hazinelerini bulmuşsun koltuğun altında :)
      Ben de üzülüyorum, yaşam alanı bırakmadık kendimizden başkasına, son sürat de devam ediyoruz. Kampüsteki yol yapılırken kesilen ağaçlardan çok oralarda yaşayan küçük hayvanlara üzüldüm, buraları bilmeyen anlamıyor o ağaçların nasıl kendi çapında bir mini ekosistem yarattığını. Belediye başkanımız olsaydı "hayvanat bahçesinde de var hayvan, oraya gidin" derdi belki. AOÇ hayvanat bahçesinin kafeste delirmiş kedileri, kurtları ve paketten cips yiyen maymunları. Ağlayarak kaçmıştım.
      Yazdım adını listenin başına :) Kudi'yle oturmamıza ses çıkarmayan bir kafe bir tane de pub-kumpirci-köfteci var, oralara da gidebiliriz :)

      Delete
  5. blogunuza her girdiğimde doberman etiketli yazıları okuyorum..bizim de bir dişi dobermanımız var ama ben istanbulda Leydi --bizim kız-- izmir de olunca çok görüşemiyorum deli özlüyorum.. blogdaki kokonun fotoğraflarıyla haset gideriyorum :D bizim kızın malesef kuyruğu yok ama kulaklarına kıyamadık koko biraz daha büyük duruyor bizimki rot kırmasıymış daha bit tık daha minik yani ama bunun dışında aynılar hele o bakışları yok mu dakikalarca fotoğrafa bakıyorum..daha önce köpek beslememiştim ama bundan sonra dobermendana başka köpek besleyebileceğimi de sanmıyorum köpek beslemek ayrı doberman beslemek ayrı bizim Leydi apayrı ---ki benle kardeşim için o köpek değil bizim 3. küçük kardeşimiz --- neyse ben ben gideyim de küçük kardeşimin fotoğrafarına bakayım. siz de lütfen msjı okuyunca kokonun burnunu sıkıp bıyıklarından öpün

    ReplyDelete
    Replies
    1. Sıktım, öptüm! :) Leydi acaba benim facebook'ta takip ettiğim Leydi mi?
      Hepsinin bakışları aynı, çok haklısınız; bazen düşünüyorum acaba zorunda kalsam 10 tane doberman arasından Koko'yu tanıyabilir miyim diye :) Leydi daha minik olmayabilir, Koko şişman bayağı, bir kaç doberman daha tanıyorum bu civarda, onlar da daha ince ve narin.
      Benim de hayalim apartmandan kurtulup barınaklardan 2 tane daha dobi almak. Ama o arada hayat önüme başka köpekler çıkarırsa onlara da hayır demem :)
      Leydi'yi bizim yerimize öpün, kulaklarının arkasını kaşıyın siz de ilk fırsatta :)

      Delete
  6. Koko bana hep,üstüne binsem dolaşabiliriz sanki havası veriyor... halbuki dolaşamayız, benim de kıçım büyüdü... :))

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ay büyümedi senin kıçın falan! Binsen dolaşırsınız, Koko'nun altyapısı sağlam ehheheh :)

      Delete