November 11, 2015

Hızımı Alamadım

Sonik Hanımcığım mimlemiş, bir fotoğraf seçip ne hissettirdiğini yazıyormuşuz, hem ona hem de kendime verdiğim sözü tutarak acıklı değil neşeli bir fotoğraf buldum.


Geçen bahar kızlarla Halfeti'de tekneyle turlamıştık ve tabii ki ben teknenin kendisinden başlayarak canlı ve cansız bir dizi şeyle münakaşa etmiştim ama olsun, bu an ne güzeldi. Hava güzeldi, biz beraberdik. Filtre de yok fotoğrafta, kendi kendine böyle mavi. Parmaklar bana ait.

Hızımı alamadım bir de şunu koyacağım.


Bir takım işler için şehre inmiştik, dönerken yol ağzında durdu Mustafa Abi, hiç doğru dürüst fotoğrafımız yok diye bu pozu verdik, bakanlık temsilcisi de çekiverdi, yıl 2009. Ne gülmüştük o gün. Bizi Kelibişler'den çıkarabilirsiniz ama Kelibişler'i içimizden çıkaramazsınız.

Dayanamayıp bir de şunu ekliyorum, hayatımın kedisi Mi. Kimse yokken o vardı.


2006 ya da 2007 olması lazım, başbaşa mutlu günlerimizde. Hala çok özlüyorum, başka hiçbir kediyi de böyle sevemedim. Drama kraliçesi, hem gıcık hem şişman ilk gözağrım.

Ay anılar geçidi. Gidip kek mek bir şey yapayım, huzur hamurda bence.

19 comments:

  1. Çok güzel fotoğraflar gerçekten de ... anılar en güzelleri

    ReplyDelete
    Replies
    1. Öyle valla, insana iyi geliyor. Yani hüzünlü bile olsa, hayatı hatırlamak güzel.

      Delete
  2. Guzel anilar biriktirebilmek.. ne mutlu sana :-)
    Anti-stres hamur :D kolay gelsin!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Dün ani bir kararla evden çıkıp kahve içmeye gittim, bazen de huzur sokaklarda :)

      Delete
  3. Burayı sevmeyen ölsün; kendi blogumu şu kadar zevkle takip etmiyorum yani :D Ffff kedileri çok seviyorum ben yaa ne insanlar ne de başka hayvanlar yerlerini tutmuyor. Kulaklara bak, tam yemelikmiş. Dün kısa bir şalanj mı başlatsam diye kendimce düşünüyordum; en iyisi şimdilik mimle yetinmek sanırım.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ahahhahha yaaa teşekkür ederim <3 Mi tam yemelik bir kedi olmasının yanında tam dayaklık bir kediydi, yani aslında tam bir kediydi. Alnımdan başlayıp çeneme kadar düz bir hat halinde yüzümü biçmişliği var, bazı şeylerden huylanırdı :)
      Şalanj olursa ben gelirim valla, ne zamandır yapmıyoruz.

      Delete
    2. Ah o dombiklik, o bakış, o sarılış... Huzur biraz da kedide galiba :)
      Tam pazarlamacı gibi görünecegim ama tanıdıgımız 4 adet sinir bozacak derecede sevimli yavru kedimiz var. Onlara yuva arıyoruz. Kedileri çok seviyorum yazan arkadaşlara duyurulur :P Ya da ne bileyim çevrenizde kedi annesi-babası olmak isteyen varsa falan mail ile bilgilendirebilirim. Benim Ankara'da pek çevrem yok, o nedenle de biraz paylaşmak istedim. Umarım kızdırmadım.

      Delete
    3. Ay olur mu, ne demek kızdırmak. Fotoğrafları filan varsa ben yayayım etrafa hemen. Benim de dar bir çevrem var ve herkesin en az 1 kedisi var ama olsun, sicilimde 2 saat içinde kedi sahiplendirmek gibi sürreal bir başarı var, belki bir kere daha olur :)
      Buradan bir de şunu söyleyeyim yüksek sesle: EVDE HA 1 KEDİ HA 2, HİÇBİR ŞEY FARKETMİYOR A DOSTLAR!

      Delete
    4. Cuma cuma ne kadar mutlu oldum :)
      Nasıl bir performanstır o "iki saat içerisinde", ayakta alkışıyorum. Özel fotografları çekildi yuvalandırmak için, "ben hep buradayım" köşenizden ben kendi mail adresimi göndereyim, siz yanıt verirseniz, fotografları paylaşayım?

      Delete
  4. Kelibişler tabelasına sarılan tatlı Anadolu amcası <3

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ahhahha ay Mustafa Abi pek tatlıdır hakikaten :D Benim de arkeolog kostümü giyeceğim tutmuş o gün, herhalde devlet dairesinde işimiz vardı. Yoksa en öz hakiki Kelibişler sakiniydim. Hatta Kelibişliler'in olmadığı kadar Kelibişlerli biriydim.

      Delete
  5. ilk iki fotoğrafta neşeliliğin hakkını vermişsin ama mi'li foto çok içime oturdu. benim de içimde üç yara var böyle kapanmıyor. bazen onlarla ilgili bir şeyler yazmam gerek gibi hissediyorum ama yazamıyorum. elim, dilim varmıyor. ama birlikte geçirdiğimiz güzel şeyleri hatırlamak istiyorum hep. pek de zor olmuyor gerçi. yoklukları üzse de hafızada kalan şapşiklikleri bir ömür yetecek kadar çok.

    ama bi' ara kendimi zorlayıp yazacağım ne olursa olsun. bir de aklımda başka planlar var bu aralar hayatla falan ilgili. onun için de ne yapıp edip bunları yazmam lazım. zaten gerçek olurlarsa bir kaç aya dökülürüm o planları da. ay ne saçma yazdım öyle (hiçbir şey hakkında hiçbir şey anlatmadan bir sürü şey yazmak)

    gideyim de yemek memek yapayım ben mina. söyle ne olacak bu çilemiz ha?

    ReplyDelete
    Replies
    1. Önümüzdeki Mart'ta 6 sene olacak Mi öleli, valla allah biliyor yerimden kıpırdayamadım kaç gün. Öyle koltukta yatıp tavana baktım. Mi kendini bizim eve attığında 16 yaşındaydım, öldüğünde 31. Hayatımın yarısı resmen. Şimdi Kudi ve Koko'ya bakıyorum, bütün o çöküntüyü iki kere daha yaşayacağım. Neyse, ölümle ilişkim öyle çok dövünmeli, saç baş yolmalı değil. Devirlerimizin daim olacağına inanıyorum :)
      Yaz lütfen her türlü planları, hayat meselelerini. Ben de yazacağım.
      Dün akşam tarhana çorbası ve bir tür yumuşak ekmek yaptım. O ekmeğe harcadığım vakti hindi doldurmaya falan da harcayabilirdim, çeşit olurdu en azından. Ama kimsenin etini mutfak tezgahına yatırmak istemiyorum ve ekmek de her türlü töreni ve saygıyı hakediyor bence diye kendi kendime atarlanıp kapatıyorum bu bahsi :)
      4 tane patates var mutfakta, bir kuru krema ve bir miktar peynir. Bu akşam da bunlarla bir şey yaparım. Pazara gitmek lazım Sonik Hanımcığım, pazar insanın ufkunu açıyor.

      Delete
  6. Huzur hamurda minacım çok doğru. Bu söylediğin üzerine bir blog yazısı yazmayı düşünüyorum şu an kara kara. Çünkü bu tatlı huzurun içinde kaloriler ve yağlar gizleniyor aynı zamanda.
    Maviş fotoğrafı çok sevdim. Orada da huzur kendini gösteriyor ve içten gelen mutluluğunuz çok belli. Hani kimse gülmeseydi de mutlu bir fotoğraf olurdu öyle diyeyim.
    Mustafa abiyle fotoğraf on numara beş yıldız. O da eğlenceli biri belli. Güzel ne çok anı var hayatımızda öyle değil mi, aslında ömrümüzün sonuna dek güzel mutlu anılarımızla yetinebiliriz diye düşünüyorum. Sadece kötü olanların yoğunluğu fazla olduğundan sanki daha fazla yer kaplıyor gibi hissediyoruz, acayip.
    Kedi Mi pek güzel durmuş kucağında. Manalı gözleri ve göbüğüyle pofidik bir tontonmuş o. Bir kedinin sana sarılması ne güzel bir duygudur yahu. Kendisi sıcacıkken patileri soğuk olunca ve tabi kulakları da onları mıncırıp ısıtmayı çok seviyorum, özlemişim çok kedili yaşamı şu iki ayda onu anladım.
    Şimdi orada pazar bugün, burada da öyle de işte yersen! Zevksiz, lüzumsuz geliyor günler artık dönüş kafama vurdu iyice. Sonra kızıyorum kendime işte öyle deme bak bugün de yaşıyorsun diyorum ama arada uyuzluk yapasım tutuyor işte.
    Öpüldün...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Keşke yağlar da gizlense ama gizlenemiyor, insanın sağından solundan kendini belli ediyor :)
      Maviş fotoğrafın akşamına hastalandım ben, güneş çarpmış, ter içinde ve titreyerek sabahı etmiştim otel odasında. Ama alışkınım, ertesi gün halsizdim biraz, çok korkunç değildi :) Tabii o bindiğimiz teknenin batma tehlikesi geçirmesi filan da artık küçük detaylara giriyor, ben de girmiyorum o mevzulara :)
      Mi iri bir kediydi ve hiç farkında değildi cüssesinin. Ben de tontondu demek istiyorum arkasından ama dilim varmıyor çünkü o fotoğraftaki saadet dolu anlarımız çok nadir. Beni sevdiğinden değildi gelip böğrüme yerleşmesi, çok üşürdü kışları, ısınmaya gelirdi :) Son derece nalet, ellenmekten de çok hoşlanmayan, aynı çatı altında kendi bağımsızlığını ilan etmiş bir kediydi. Keşke burada olsa da gene hepimize gıcık kapsa, ben de çok özlüyorum kedili yaşamı. (Köpenkler duymasın!)
      Benim de şimdi dışarı çıkmam, okula gitmem lazım. Sanki dediler ki "Kalk, 100 kilometre maraton koşacaksın!", öyle üşeniyorum. Hayata dahil olasım yok ama mecburum. Gideyim de giyineyim bari. Ben de öpüyorum çok <3

      Delete
  7. Allaaanı seven üstünüze çelınc atsın! Buralar falan hep yazıyla dolsun. Okunur ki onlar hep... Arada yazılır bile belki... Hı?

    ReplyDelete
    Replies
    1. Of bana da atsınlar çelınc, kaldım burada saksı gibi. Bunu yapsan sen o arada? Sende de birikmiş fotoğraf yoksa kimde vardır bilmiyorum :)

      Delete