"Gel otobüsle ama yollarda kıçını keserler anne," dedim, kimin keseceğini sordu. "Bulgarlar, Rumenler, Sırplar!" dedim, şaka yapıyordum, gerizekalıyım. Annem "Romanya nerede?" diye sordu.
Romanya tabii ki orada değil. Romanya'nın konuyla hiç ilgisi yok. Bu coğrafya felaketleri yıllardır zincirleme devam ediyor, en şaha kalkmış felaketlerden biri kardeşime "Haydi bakalıııım, çizme şeklindeki ülkeyi göster bizeee?" diye sorduğumuzda parmağını Karaburun Yarımadası'na bastırmasıydı. İlkokuldaydı galiba çocuk. Abla-kardeş vizyonumuz çok dar.
Tabii ki annem Romanya'nın çizme şeklinde olup olmadığını sordu, madem sıçtım neden sıvamıyorum diye kolları sıvadım, "Evet," dedim, "Çizme şeklinde."
Buyrun bu da ispatı:
Buradan da alıp başımı devam ettim; durmak yok, yola devam, beraber ıslandık yağan yağmurda diyerek. Anneme seyahat rotası çizdim:
Gülmüş. Bence çok makul bir rota, neticede emekli insan, vakti bol. Çok gezenler, çok görenler, hep olabilir böyle şeyler.
Günün bilgisi: Coğrafyam bazı yerlerde çok zayıf. Osmanlı tarihini o kadar sene okulda gördüğüm halde hiçbir şey hatırlamıyorum. O upuzun ortaokul ve lise yıllarını bir tane bile takla atamadan tamamladım, beden eğitiminden delice nefret ettim. Resim derslerinde teslim edilecek her şeyi son 10 dakika içinde yaptım. Matematik çalışırken ağladığım oldu. Biri bana "Sen fen derslerini almadın," dese onaylarım, almamış olabilirim, öylesine bir boşluk var hafızamda.
Öğretmenler Günü'ne bağlayayım dedim ama olmayacak sanırım, başaramayacağım. O zaman bu sefer de yüksek lisans sırasında bana arkeologlar için istatistik öğreten, ben anlamamaktan ağlarken kendisi de ağlamaklı olan Murat Güvenç'in kulaklarını çınlatayım. Geçmiştim o dersten, başka biri başaramazdı herhalde kafama sokmayı o istatistik kabusunu. Nazik, sabırlı ve harika bir insandır. Şimdi Kadir Has Üniversitesi'nde, öğrencileri ne kadar şanslı.
Gideyim ben, yarın görüşürüz.
Yawww anneniz kadar güldüm heralde ;-)) İlle de çizmeyse aha da çizme haaa ;-))) Ve o istatistik... Ne işi var bu salak dersin bizim bölümde diye 2 sene bölüm başkanıyla kavga ettim, bana defalarca çok gerektiğini anlatıp durdu, 3.sene köpek gibi çalışıp geçtim, bir sonraki sene de dersi bölümden kaldırdılardı, ayyyy nasıl ifrit olduydum anlatamam, gene gidip tartıştıydım "madem çok gerekliydi, şimdi benim işim bitince niye kaldırıyorsunuz ki?" diye. Buna da güldüm yenide ;-))) Coğrafya, tarih için de aynı fikirdeyim ama matematik her zaman başımın tacıydı ;-)) öyle işte, kısacık ama keyifliydi okumak...
ReplyDeleteHer ülke bir çizme olabilir, önemli olan bakış açısı :D
DeleteBenim istatistiğin temel işleyişiyle ilgili problemlerim vardı, varlığını reddedecek hale gelmiştim, "Bütün bunlar yalaaan!" diye koridorlarda koşturmama ramak kalmıştı. Sonra ikna oldum :)
Matematik seven insanları ayrı bir saygı duyuyorum, keşke ben de öyle olabilseydim.
Geçen sene bedava - bak bedava diyorum- Amerika yolculuğunu elimin tersi ile ittim ben . 12 saat uçak yolculuğu tüylerim diken diken oluyor. En son yaptığım uçak yolcuğulunu biri Gaziantep uçak kalmadan 2 kadeh viski içtim ve yanımda iki hacı amca vardı. Diğeri de Ankara host ve hostesleri birbirine kattım. Öyle bir korku. Anneni anlıyorum.
ReplyDeleteVe burada paralelleşen garip bir şeyden bahsetmek istiyorum ben de bu sabah bana asla coğrafya öğretemeyen ama şiiri , edebiyatı öğreten şahane bir coğrafya öğretmenim vardı onun öğretmenler gününü kutladım.
insan bazen hayret ediyor.
Ya ben de anlıyorum annemi ve seni sanırım ama bir çare bulamıyorum. Bak biraz içirmek hiç aklıma gelmemişti, deneyeyim bir dahaki sefere. Geçen yaz Almanya'ya gitti kardeşimin yanına, aman allahım. Tek başına yolculuk etti bir de, tekerlekli sandalyeyle çıkarmışlar.
DeleteAy ne güzel be sana ne güzel coğrafyacı denk gelmiş. Bizimkinin ince bıyıkları ağzının iki yanına birer hilal gibi sarkardı :)
Kökler Bulgaristan'da. Deli gibi oraları görmek istiyorum ben. Onca yol da gidince Romanya'ya geçilir takma dişlerle. Tamam kötü oldu espri.
ReplyDeletehttps://media1.tenor.com/images/4b7faccc307283e582415fc62b965c6d/tenor.gif?itemid=5533441
Ahhahhah Nosferatu gibi mi gittin? :D
DeleteDur bak sana da rota çiziyorum, Yunanistan'da daireler çizersin önce, sonra Arnavutluk, hop İtalya, Avusturya, Slovakya, Viyana'ya geri dön çünkü Sacher kek yemeyi unutmuş olabilirsin, tekrar Slovakya, Macaristan'ın da salamı meşhur, derken Bulgaristan'dasın. Olabilir bu.
Sacher yemedim çünkü şekerli ahahahaha ikinciye ama yoldan çıkarcaksın demek beni :/ Slovenya gitmesin gümbürtüye arada, aşk memleket <3 Nedense seviyorum. Görmeden bile.
DeleteBir tanıdık büyüğüm teeeeeeeeeee bulunduğumuz şehirden başladı yola, tüm yunanistanı gezdi kara yoluyla, döndü. Kıskanlığımdan çatladım.
Slovenya, Hırvatistan, sahil boyu dolanmak süper fikir :) Ve bence bir dilim Sacher her türlü yakılır turistken. İnce dilim. 20 bin adım filan atsan yenmemiş gibi bile olur. Ama şekeri tamamen çıkarttıysan hayatından başka bişiy bulurum ben onun yerine.
DeleteYunanistan, bir de İtalya, kara yoluyla ne güzel gezilir gerçekten. Çok özendim!
Sevimli hayalet Casper gibi bir rota, sevdim. Beraber gidek mi?
ReplyDeleteGitmediğimiz kabahat aslında :)
DeleteAslında sınır geçmek dışında, otobüs o kadar da fena fikir değil. Bu yaz, o coğrafyada toplamda 18.sınır kapısı geçtik ve uçakla görülemeyen yerleri de görme şansımız oldu. Annenizin korkusu, böyle bir fayda sağlayabilir :)
ReplyDeleteSağlar tabii, sağlamaz mı :) Çok isterim Balkanlar'ı öyle gezmek, gerçekten hayatımın seyahati olurdu. Fakat annemin de üç adet köpeği ve onlarca kedisi var, ne kadar çabuk ulaşırsa varış noktasına, o kadar iyi. Çok zor çünkü kediyi köpeğe bakacak birilerini bulmak. Genelde nöbetleşe tatile gidiyoruz :)
Deletecok pardon ama en saha kalkmis felaket benim ailecek isim-sehir-hayvan oynarken Z harfinden ulke icin Zambocya yazmamdi AHAHAHAHA
ReplyDeletesitresten burayi da unutmusum, sabah yeni bastan okuyacagim. <3
Ay Zamboçya'yı unutmuş olduğuma inanamıyorum oha! Her zaman gönüllerin Zamboçyası olarak kalacak <3
Delete