September 19, 2018

Aşure / Odtülüm

TRT Türkü'de Yurttan Sesler dinliyorum ve Muharrem içindeyiz diye ne kadar da mozaik-mermer-ulan-mermer bir yayın var günlerdir. Spiker abi aynı cümlenin içinde dört kere Muharrem dedi, "bu topraklağr" dedi sesi titreye titreye. Biz de pazar günü aşure yapacağız, aşure mozaiğimiz üç kadından oluşuyor. Ben dev bir tencere sahibi olduğum için tencereci olarak iştirak ediyorum. Tencere de mozaik aslında, ecnebi damadımız Christmas yemeğine patates haşlamak için almıştı. Artık hayatını aşure tenceresi olarak sürdürüyor.



Aha bakınız, valla denedim, fasulye getireyim filan diye de teklif ettim, cevap hep "Sen tencere getir yeter." En son aşure yapımına açlıktan ölerek gitmiştim, elime simitle peynir tutuşturup bir kenara oturtmuşlardı, "Sen burada otur, simidini ye," diye. Tenceremle ve sıdkımla dahil oluyorum bu ritüele, en sıdkı bütün olanımız benim çünkü. Aşureyi çok seviyorum, pazara kadar nasıl bekleyeceğim bilmiyorum. Ayrıca hepimizin ihtiyacı var; beraber yemek yapmakta, o dev tencerenin başında beklemekte, bir günün tamamını dünyanın bu en güzel yemeğinin işgal etmesinde huzur buluyorum ben. Bu topraklağğrda (mozaikli/mozaiksiz) binlerce yıldır topluca yemek yapılıp paylaşılıyor, bir bildikleri vardır herhalde.

Ada bugün okulun "Hoşgeldiniz Kokteyli"ne gideceği için ehliyet kursunu ekiyor, o ektiği için ben de ekiyorum. Hemen özet geçiyorum; yavrumuz ODTÜ Endüstri Ürünleri Tasarımı'na girdi. Hayatındaki 50 yetişkin insan, her kafadan bir ses çıkarken, aynı puanla başka yerlerde mühendislikler varken, o olurken bu biterken biraz eğildi büküldü ama çok da kıpırdamadı. "Ben bunu istiyorum, çok istiyorum, ben bunu yaparım," diye attı kendini hayatının bu yeni dönemecine.

Aylar önce okuldaki Endüstriyel Tasarım posterlerini çekip yolladığım için, okul svetşörtü-defteri-kalemi alıp çocuğun üzerine attığım için, bu sonu mühendislik olmayan belirsiz maceraya ilk günden beri destek verdiğim için, allah biliyor bir miktar da gazladığım için hem dev bir sevinç içindeyim hem de kendimi sorumlu hissediyorum. Sonuçlar belli oldu, Ada beni gece 1'de arayıp haber verdi, okullar "Üniversitemize hoşgeldiniz!" tweetleri atmaya başladı. ODTÜ şunu post etti:


Sabahın 8'inde bunun peşindeydim çünkü teyzelik müessesesi bunu gerektiriyor. "Ada," dedim, "herkes bir yerleri kazandı ama ODTÜ seni kazandı." (Kayıt Kılavuzu'nu da ezberledim kısa sürede, eskisi gibi okula gidip evrak teslim edilmiyormuş, bozuldum. Çünkü okula gidip topluca çocuklarımızla gurur duyacaktık, olmadı, evde bir yandan kısır yiyerek yaptık kayıt işlerini.)

Ya valla ODTÜ seni kazandı filan bunlar ufak tefek ama çok mühim şeyler, okul ruhu bunlardan oluşuyor. Bu çocuk kendini günlerdir özel hissediyor, o stresten saç döktüren sınava hazırlık yıllarının sonunda iyi bir yere vardığını, önünde sonsuz seçenek olduğunu, 18 yaşında gencecik bir insan olarak bir kıymeti olduğunu düşünüyor. Sms atıp kokteyle davet etti okul, heyecandan ölerek oraya gidiyor bu akşamüstü. 

Dört sene nasıl geçecek bilmiyorum, neyi aradığını anlayıp onu bulacak mı bilmiyorum. Ama nasıl arayacağını, nereye bakması gerektiğini öğreneceğine eminim; eleştirilecek onlarca tarafı vardır ama bu okul hala aramanın ve bulmanın evrensel yöntemlerini ve kurallarını öğretiyor. 

Tabii tüm bu ahval ve şerait içinde annesi olacak yaşta olduğum Ada ile aynı anda aynı okulun öğrencisi olduk. Olanlar oldu bari ehliyet de alalım diye kursa da yazıldık. Babası elimizden tutup yazdırdı bizi kursa. Birkaç haftadır "Ahhahah ikisine tek bir araba alalım, ortak kullansınlar, nasıl olsa aynı okula gidiyorlar. Arkasına ODTÜlüm yazdıralım mehhe hehe OHAHH AHHAH!" diye eğleniyor ebeveynlerimiz ve barbar kocam. 

Özet geçecektim, geçemedim. Allah biliyor içimde delirmiş Instagram anası potansiyeli var, yok değil. Gideyim biraz kavanoz alayım, barbar kocam marketlerdeki "TURŞU KURUN!" tuzağına düşmüş, eve çeşitli yeşil sebze-meyveyle geldi. Mecburen turşu işine gireceğiz.

Sonbahar pek hoş gelmedi mi ya? Hava filan ne güzel. Siz nasılsınız? 




22 comments:

  1. Ne olsun, iyilik sağlık demek lazım; Yazınız pek iyi geldi :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. İyilik sağlık olsun gerçekten, başka ne ister insan <3

      Delete
  2. Replies
    1. Ay hakikaten Ada ile birlikte bütün çocuklara tebrikler, keşke başka türlü bir sistem olsaydı da helak olmasalardı. İleteceğim çocuğa, zaten bir aydır tebrik kabul ede ede ağzı kulaklarında dolaşıyor :)

      Delete
  3. Dün "15 TEMMUZ MILLI IRADE MEYDANI Kizilaya" indim resmen seneleerr sonra ( kizilay ne zaman metroda 150bin kez bu sekilde anilmaya basladi bak bilmiyodum o derece). Neyse, isleri hallettim guvenparktan dolmusa binecegim aklima geldin. Ay dedim Mina buralara sık sık ugruyor. Ankara algimizin ayni olmasi kesinlikle mumkun degil.
    Mesela ben pitir pitir yapilan LUKS binalar ve sarayi izliyorum akşama kadr. Camdan sonbahara falan bakasi gelmiyor insanin...
    Ay niye yazdim bilmiyorum bunlari.
    Öperim, benim icin de fazladan 1 kase asure ye!

    ReplyDelete
    Replies
    1. 15 Temmuz'dan üç-beş gün sonra oldu o. Ben de Kahramankazan tabelası görünce şaşırmıştım :) Ay haklısın, değildir hiçbirimizin Ankara algısı aynı. Ben çalışırken de algım yamuktu; her yer 18-22 yaş dolu olduğu için ben de kendimi öyle zannediyordum, yaşlandığımı anlayamadım ve çok ağaç vardı. Hobbit etti beni o kampüs. Şimdi hayatımda çatılar var. Bir de Eskişehir yolu üzerindeki neonlu gökdelenimsi şeyler var, geceleri fütüristik pavyon gibi o taraf.
      Ben de ayıklıyorum anlayacağın sonbaharı bütün bunların içinden, işte hava serinliyor, saksıdaki sarmaşık kızarmaya başladı filan, öyle şeyler :)
      Ay 1 kase ne ki, tencerede kalanı kucaklayıp eve getiricem, senin için kafamı sokarım tencereye hiç merak etme :D

      Delete
  4. Aşure deyince akan sular durur benim için ama ben de hep hazırcıyım, bir kere yapmışlığım yok o kadar deyim.
    Milyon bebenin olduğu gibi benim kızında göbeeesi ODTÜ de ehehee
    Çok sevindim Ada için başarılar diliyorum hem teyzeye de :))
    Turşu işine ben de gireyim diyorum, birkere pancar turşusu denemiştim, belki çeşiti arttırırız kimbilir.
    Sevgiler :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ya valla aslında o kadar komplike bir iş değilmiş aşure, sadece çok malzeme var, bir de iyi bir tarif lazım. (Daha ne olsun zaten, gerçekten çok manasız oldu bu yazdığım :D)
      Ay gömmemiş olsaydın ben gömerdim. Buraları okuyup da arzu eden olursa gömerim valla. ODTÜ'ye göbek gömülür arkadaşlar, hiç üşenmem, istenilen fakülteye gömerim.
      Çok teşekkür ederiz, umarım Ada'dan önce diplomamı alırım, belki biraz kırılan gururum tamir olur :D
      Ay senle mi konuşmuştuk pancar turşusunu daha önce? Dönem dönem bir pancar turşusu bahsi geçiyor burada, anca öyle aklıma geliyor da kalkıp yapıyorum.
      Bizden de sevgiler, selamlar <3

      Delete
  5. Ada'yı tebrik ediyorum ilk önce, ODTÜ lü olmak şahane bir şey :)
    Eee seninle de aynı okula ayrı bir şahanelik bence :)
    Kesin sizi çekemiyorlar evdekiler ondan bunları yapıyorlar :)))
    Neşeniz de keyfiniz de bol olsun, turşu için kolay gele :)))

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ya çok teşekkür ederiz, valla sonuçlar açıklanınca hepimiz bir oh dedik, ne gergin bekleyişmiş. Kendi sınav sonucumun üzerinden 22 sene geçtiği için unutmuşum nasıl bir şey olduğunu ahhahhha ay :D
      Bana da çekemiyorlamış gibi geliyor, başka bir açıklaması olamaz, tahsilim kıskançlık yaratıyor gerçekten de :D
      Sizin eve de neşeli, güzel bir sonbahar diliyorum. Ay belki güzel bir kış filan olur, belli mi olur :)

      Delete
  6. Sonbahar çok güzel:))turşuyu o turşu kur zamazingosu ile kurmayacaksın dimi?hah tamam bende öyle düşümüştüm.Kemal Kükrer en iyi sirke yaz bunu da biliyorsan salla:)Aşure hiç yapmadım çok güzel yerim ama, pirinçlisini ayrı buğdaylısını ayrı güzel yerim

    ReplyDelete
    Replies
    1. Yok yok, normal ev usulü, kaya tuzu, sirke filan. Valla çok bildiğimden de değil aslında, barbar kocam hevesleniyor bazı sonbaharlar. Tariş sirke almışım, bir sonrakini Kemal Kükrer alayım. Kalbimde ayrı bir yeri var, Maraş'ta kazıevine en yakın alışveriş yapılacak yer bir benzinlikti. Kemal Kükrer şurupları satarlardı, valla şeker meker hiç dinlemeden aldık, sulandırıp buzu doldurup içtik o şurupları bütün yaz :)
      Ben galiba bir kere kendi kendime yaptım aşure, çok sulu olmuştu. Ondan sonra hep topluca yaptık, daha iyi oluyor öyle. (Çünkü kenarda simit yiyiyor.)

      Delete
  7. Havalar enfes. Turşu işine çok güldüm. Benim kocam da yakalanmış tuzaklara ev fasulye ve domatesten geçilmiyordu hepsini dondurucuya attım. Ada'ya başarılar, siz şu ehliyeti alın sonra gidip ben de yazılacağım. :D Aşureniz bereketli olsun inşaallah. :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ay demek ki erkeklere kuruyorlar turşu tuzağını ahhahha :D Valla acaba alabilecek miyim ehliyeti, o arabayı yerinden insan evladı gibi kaldırabilecek miyim filan hiç bilmiyorum. Teorik dersler de çok tuhaf geçiyor bir hoca sayesinde ama kursu bitirmeden yazma bloga dedi eşim dostum, tutuyorum kendimi :D

      Delete
  8. Biz de bir Aşure yaptık , dağıtacak kimse yok. Aşure günü , aşure yemiyorlar "aleviler bugün yiyor , biz sonra "dediler . Bunu diyerek geri verdiler yaptığım aşureyi.
    Oysa iyi niyetlerle gittim ben
    Keşke burada olsaydın sana aşure verirdim ben.
    Kardeşime verdim de o yoldaki işçi abilere falan dağıttı.
    Her defasında yanı şeyi yaşıyorum(z)

    Ehliyet işini halledersin kesin , benden daha kolay halledersin. Bir an önce direksiyona başla bence. Ay ben de en son akıl verecek kişiyim ya neyse.

    Öperim

    ReplyDelete
    Replies
    1. Kim ayol bu insanlar? Ay ne diyeyim bilmiyorum, bok yesinler o zaman. Ben de yanlış saymışım galiba, bugün mü yapılması lazımdı acaba? Neyse artık, iyi niyetimizle girişicez.
      Aman boşver allahın sığırları, aşure yeseler ne olur, yemeseler ne olur. İyi bir şeye layık değiller.
      Seneye birbirimize veririz :)
      Valla merakla bekliyorum ben de bu ehliyet işinin neticesini, gerçekten en ufak bir fikrim yok. Belki alırım diye umuyorum :D

      Delete
    2. A duyduğum en saçma şey,Konya da bugün pisirenler oldu,söyleyenler cahilliğini yesin aşure yerine

      Delete
    3. Şaapmak gibi olmasın ben burdayım :))
      Aşure için yüzsüzlüpe de varım, evet!

      Delete
  9. Hafta içi evde yokken komşular aşure getirdi ve ben kaçırdıysam diye biraz huzursuzum, onun dışında iyi... işten gelince kapıları çalıp “gündüz aşure dağıttıysanız ben yoktum” demeyi düşünüyorum! :P

    ReplyDelete
    Replies
    1. Saçaklı'nın aşure krizinin komşular tarafından çözüldüğünü halkımıza bildirmek gerek diye düşünüyorum. Getiren olmuş çok şükür, artık seneye allah kerim :D

      Delete
    2. ***güncelleme*** iş arkadaşlarım getirdi ^_^

      Delete
  10. Ay Ada'yı ben de çok tebrik ediyorum. Eminim çok süper zaman geçirecek, çünkü üniversite yılları ne kadar leş geçerse geçsin sonuçta süper eğlenceli. Genç ve aptal olduğumuz için geriye dönüp bakınca her şey birer macera halini almış oluyor. Bir kaşık aşure yiyemedim kamptı, kaplumbağaydı derken, bir kaşık!

    ReplyDelete