Instagramlara İnanmayın

Ay gene aylar geçmiş abavv! Hemen özetleyeyim vaziyetleri; aşure çok güzel oldu, Ada dünyanın en mutlu öğrencisi, direksiyon dersleri de bitmek üzere. Yazılı sınavdan 92 aldım; pratikte ise önlemez bir şekilde gaza basmak, U dönüşü yapamamak gibi sorunlarım var. Gaza basmadığım zamanlarda ise rahatlıkla vites değiştiriyorum, ani frenle durabiliyorum ve kamyonlardan korkmuyorum. Yarın son derse gideceğim, artık ondan sonrası kader kısmet, belki geçerim sınavı. Belki de geçemem, gaza basıyorum çünkü.

O yazılı sınava soğuk algınlığından sürünerek gitmek zorunda kaldım. Herkes Sambucol diye bir şey övüyordu, efervesan gıda takviyesi diye satılıyor, kara mürver bilmemnesi. Ucuz da değil ama o kadar duydum ki "Mucizevi bir şey!" diye; grip olmuyormuşsun, öyle ayağa kaldırıyormuş, böyle zımba gibi yapıyormuş. Bende kalp çarpıntısı yaptı komşular. Bütün geceyi bir fırlamış tansiyon balonu olarak geçirdim, bir daha da elimi sürmem. Gribe bir faydası oldu mu onu da bilemiyorum, yavaştan düzeliyordum zaten, aynı ivmeyle düzelmeye devam ettim.

Buradan da şuna geleceğim, bu Instagram herkes gibi benim de dengemi bozdu. Bilmiyorum açarken ne düşünüyorlardı, fotoğraf paylaşım platformu filan, devasa bir tavsiye platformu olarak çalışıyor. Uyanana kadar millet ne övüyorsa ciddiye aldım, kremdi, gıdaydı, tekstil markasıydı. Yedim yani bütün o reklam sıvamalarını.

Bazısı ürünün tanıtım için geldiğini yazıyor, çoğu yazmıyor. Geçenlerde gazetede okudum, sadece Instagram'daki "sağlıklı beslen" hesaplarında görüp arada benim de aldığım sebze tozlarını üreten el kadar bir firma geçen sene 1 milyon lira ciro yapmış, röportaj vermişler gazeteye. Ispanak tozu, sarımsak tozu, nohut unu. Bu pazarın hacmi akıl alır gibi değil. Bakın Instagram'dan başka hiçbir yerde görmedim diyorum firmayı, normal marketlerde satılmıyor, Ankara'da sadece toptancı Metro Market'te gördüm bir ara. İnternet sitesinden sipariş veriyorsunuz, allah için gayet güzel yolluyorlar filan da nasıl bir kulaktan kulağa yayılmaktır bu?

Ve bu binlerce takipçili "fit yemek" bloglarında yemek tariflerini markalı yazıyorlar. "Bir su bardağı şu marka nohut unu, bir yemek kaşığı bu marka soğan tozu...", süte ve yumurtaya kadar markalı. Soran olursa da "Ben hep bu markaları kullanıyorum" filan diye çıkıveriyorlar işin içinden. Sen para veriyor musun bacım o süte? Belli değil.

Açıkça reklam işbirliği yaptığını yazan sosyal medya kullanıcılarıyla ise başka türlü bir derdim var. Onların alışveriş deneyimi ile benim gibi sıradan bir tüketicininki aynı olmuyor. Pek tatlı bir kızı takip ediyordum, gene sadece internet üzerinden satış yapan bir tekstil firmasıyla anlaştı. Ahlaklı bir insan olarak bunu ilan da etti. Firmanın çok geniş bir beden aralığı var, ben de 44'ün üzerine çıkmıştım, bir miktar pantolon ve tişört sipariş ettim.

Siparişim manasıza parçalara bölündü, bazısı geldi, bazısını kendileri durduk yere iptal etti, bazılarının elime ulaşması bir ayı buldu. Çizgili large beden tişört yerine geometrik desenli, yakası fiyonklu ve bir yemek masası ebatlarında bluz yolladılar. Böylece stok kontrolü filan olmadığını anlamış oldum, bir diğer düz renk tişört yerine de dantelli ve göğüs pencereli bluz geldi çünkü. Firmanın bedenleri standart değil, 38'e de girdim, 42'ye de. Olmayanları geri yolladım, sorunsuz bir şekilde para iadesi yaptılar. Ama devasa bir çileye dönüştü bu alışveriş, iki ayımı filan işgal etti.

Ben bunlarla uğraşırken Instagram'daki bu tatlı kıza, üzerine uyacak kıyafetleri çat çat yollamaktaydı bu firma, o da giyip Instagram'a koymaktaydı. Kızla hiçbir derdim olmamasına rağmen dayanamayıp takipten çıktım.

Ve bakınız bunların ortak bir noktası var, ben neden yakalanmışım bu reklam girdabına? Kilo vermeye çalışıyordum, üzerime olan kıyafet bulamıyordum. Çocuğuna doğru dürüst gıda yedirmeye çalışanlar da bir başka hassas grup. Bu sosyal medya hesaplarını idare eden insanlar, bilhassa da reklam yaptığını açıkça yazmayanlar, binlerce dertli ve paniğe kapılmış insanın üzerinden para kazanıyor.

Kardeşim şu hesabı tavsiye etti: https://www.instagram.com/bugundederdimbu/
Ben çok az bir kısmına maruz kalmışım aslında, tam bir delirmişlik hüküm sürüyormuş. Bu reklamların yanında bir de şarlatan dolmuş ortalık; niyet atölyeleri, ücret karşılığı bereket enerjisi yollayanlar. Şu nasıl?

1000-1200 lira arası bir ücretle iştirak edebiliyorsunuz. Taksit de yapıyorlar. Zengin olmanın yollarını öğretiyorlarmış. Dünya işinde gözüm yok, mühim olan iç huzuru diyorsanız şöyle şeyler de var:

Hem de online.

Valla şükür dediğimiz şeyi insan kendi kendine de yapabilir gibi geliyor bana ama bilemiyorum.

Ben de tavsiye vermek istiyorum gitmeden, arkadaşlar eğer 3 gün yataktan çıkmadan ağlıyorsanız, kıpırdayamıyorsanız, gündelik işleri yapamayacak hale geldiyseniz doktora gidin. Şükürle, niyetle olacak iş değil o. Bu raddede değil ama gene de mutsuzsanız, bunu sizden başkası tamir edemez. Başkasının şükrüydü, enerjisiydi filan bir boka yaramaz. Mutluluk içten gelen bir şey, böyle dışarıdan müdahaleyle bir yere varılmıyor.

Nasıl olacak o iş diye soracak olursanız, cevabı bilmiyorum. Kendi kendine telkin bende en azından hafif anksiyete durumlarında işe yarıyor mesela, "Geçecek, geçecek, sakin olabilirim, önemli değil, hiçbir şey o kadar önemli değil". Biraz elimin titremesi filan kesiliyor, nefesim düzene giriyor. Arabalar benzinle, ben telkinle çalışıyorum meh meh meh.

Ay çok uzun yazdım, gideyim. Arayı açmam, yarın yazarım umarım. Öbtüm.