Uçan Bahçeler, Pembe Kaldırımlar

Olay yerinden, minyatür videomla bildiriyorum; arsada yerde yığılı halde gördüğünüz şeyler, yan komşumuz apartmanın bahçe duvarı ve bahçenin bir metrelik filan kısmı. İnşaatçı ayılar öyle fütursuzca temel kazıyor ki elalemin apartmanının bahçesini göçerttiler.

İki daire var bu apartmanın zemin katında, arka bahçeyi de bir hayli kullanıyorlar çünkü iki dairede de köpekler var, zaman zaman çocuklar var. Kimse bahçede değildi allahtan. Allahtan hava çok soğuk ve ıslak.

Bahçe katında oturanlar fırladı, öyle bir gürültüyle çöktü ki duvar, zaten hepimiz balkonlara fırladık. Kavga kıyamet. Ben de zabıtayı aradım, kibar bir abiden neden hiçbir şey yapamayacağımızın açıklamasını dinledim. Özet olarak "yıksalar bile temin ederler" gibi bir prensip varmış, o yüzden bu allahın belaları canları nasıl isterlerse öyle inşaat yapıyorlar.

Bir uzman görüşü aldım (babamı aradım), (gülüyorsunuz ama uzman görüşü diye kocasına sorup yazan gazeteci gördüm ben), etraftaki apartmanları korumak için önce kazık çakıp sonra temel kazmaları gerekiyormuş bu sığırların. Ama pahalı olacağı için çakmıyorlarmış.

Polis geldi filan. O arada herifler yeniden çalışmaya başladı. Bilmiyorum hiç beş-on metre ilerinizde temel kazıldı mı, sandalyemin altına biri vuruyormuş gibi hafif bir titreşim halinde oturuyorum bütün gün. Bam güm, kepçe çalışıyor, hafriyat kamyonları işliyor, herifler birbirlerine bağırıyor, duvarlar yıkılıyor. Çankaya burası, bir zamanların hoş muhitlerinden Farabi Sokak. Şimdi kentsel dönüşüm panayırı oldu. Nereye kaçabilirsiniz?

Hiçbir yere kaçamazsınız. Dağa kaçsanız birilerinin gelip dibinize taş ocağı açmayacağının garantisi yok.

Şunu geçenlerde görüp ekran görüntüsü aldım:

Çevre düzenlemesi yaptı Çankaya Belediyesi; kaldırımları düzeltti filan. Yerde gördüğünüz de asfalt aslında. Döktükten sonra kaldırım taşı gibi görünecek şekilde üzerinden geçiyorlar, bir de neden bilmiyorum bu pembemsi kırmızıya boyuyorlar.

Herhalde taş döşemekten ucuzdur, bakımı kolaydır filan. Esas sinirlendiğim şey "Yepyeni bir kent merkezi inşa ettik" iddiası. Nereye inşa ettiniz o yepyeni kent merkezini? Haydi her şeyi bir kenara bırakalım, Kızılay'ın herrrr yeri tabela. Kızılay bir dükkan tabelası cehennemi. Her yer dönerci, bir milyoncu, fal kafe dolu. İşte hasbelkader aralarda varlığını sürdürmeye çalışan kitapçılar filan var. Kızılay'dan keyif alabilmek için etrafınızın %95'ini görmezden gelmeniz, insanı mutlu eden o %5'e odaklanmanız lazım.

Alper Bey'in coşkusu, iki dönemdir açık ara belediye başkanı seçiliyor olmasından geliyor diye tahmin ediyorum. Valla çok ayıp şunu yazmak ama yazacağım; CHP, Çankaya adayı diye patates gösterse onu da başkan seçeriz. O kadar korkuyoruz ki "sosyal demokrat" olmayan bir belediye başkanı ihtimalinden, sonunda bir çeşit ghetto olduk. Bakınız 2018 seçim sonuçları:

Cumhurbaşkanı seçimi haritası da bunun aynısı. Gene ortada kırmızı bir noktayız.

Ben Alper Bey'in yerinde olsam bu kadar coşmazdım. Kuğulu Park'taki ağaçları buduyoruz diye birer yapraksız kütüğe çevirdiler, mahalleli isyan edince "Yalnız derin budama bu" diye üstten üstten bir açıklama yapıldı. Ankara Üniversitesi'nden uzmanlarla çalıştıklarını söylediler, Ankara Üniversitesi'nden uzmanlar dedi ki "Biz ağaç kesin demedik, böyle budayın da demedik, zaten daha raporumuzu bitirmeden budadılar ağaçları."

Budama sonrası vaziyet buydu:

Budamanın yanlış olduğunu söyleyen uzmanların dediği gibi oldu, bazıları öldü bu ağaçların, bazıları da gövdelerinin alt ve yan kısımlarından cılız üç-beş yeni dal verdi. Biz bu ölü ağaçların ve belediye tarafından zerre kaale alınmamamızın üzerine gidip gene Alper Bey'e oy verdik.

İdeal bir hayat olsaydı bu, 4 tane canavar gibi belediye başkanı adayı çıkarırlardı, MESELA BAZILARI KADIN OLURDU BU ADAYLARIN, şehir plancısı olurdu, mimar olurdu. Bakardık vizyonları var mı, derdimizi anlıyorlar mı; 4 aday arasından seçer oy verirdik. Önümüze "Aha aday bu" diye bir adam iteliyorlar, gidip oy veriyoruz.

Ayh ömür törüpüsü yemin ederim. Neyse yani, şunu demek istemiştim aslında, sadece evde oturmak istiyorum ama onu bile istediğim gibi yapamıyorum. Onun bile içine kepçe operatörü giriyor, zabıta giriyor. Sadece parka gitmek istesem orada da kaşım gözüm seğiriyor. Sonra "Her şeyi politikleştirmeyin" diyorlar, nasıl politik olmasın, evde oturmak politik.

Ankara'nın eski bir mahallesinde sadece oturmak isteyen bir vatandaş olarak neden gündüzleri zabıtayı, geceleri bar kavgası için polisi aramak zorunda kalıyorum ben kaç senedir? Yerel yönetimler, verdikleri izinler ve saire bana diyor ki "Bacım bu mahalle artık böyle, mutsuzsan başka yere git." Önce ben geldim buraya, bu apartmanlar konuttu filan; cevap hep şu "Yapılacak bir şey yok."

Sosyal demokrasi paçalarımızdan akıyor.