February 4, 2011

yaşasın cuma!

hadi afiyet olsun, cuma bugün. kimsenin yemek yiyesi yoktu, rakınrol kahvaltısı yapmaya karar verdik biz de.

bi hafta daha geçti, arkadaşlarımın kaybı kendi tekirimi hatırlattı bana, oysa tam da "aa o da şöyle yapardı" diye aralarda aklıma gelmeye, normalleşmeye başlamıştı. kedilerin kanser olduğu bi dünya, çok acayip bi dünya.

güzel müzik dinliyoruz (aşk, birinin hatrına ağlayan gitarlara katlanmak olabilir), yarın kimse işe gitmeyecek, belki dışarda kahvaltı ısmarlarız kendimize. o yüzden, bi duble kaybettiklerimizin güzel anılarına, bi duble de hayatımızdakiler için şükranla.

when food is gone, you are my daily meal
when friends are gone, i know my savior's love is real
time after time i think "oh lord, what's the use"
time after time i think it's just no good
sooner or later in life, the things you love you lose
but you've got the love i need to see me through


1 comment: