July 1, 2012

hayatımın bütün kedileri

bunu çağatay bey için yazıyorum.

bütün kedileri hemen yazmaya halim yok ama bi tanesinden başlayabilirim. hayatımın esas kedisiydi zaten.
1996'da türlü numarayla kendisini bizim eve attı mi hanım. miyav diyemediği, hep "mi"de takılıp kaldığı için adı da mi olmuştu. izmirli'dir esasen ama 2005'te ankara'ya, yanıma taşındı. nalet, gıcık ve tombuldu. ayrıca çok terbiyeli ve konuşkandı. ve hayatımın önemli bi bölümünde hep ortalıktaydı.

kanser oldu sonra, çenesinde korkunç bi tümör çıktı. 1 sene kadar veterinerlere taşındık, aldılar, yeniden çıktı. 2010 mart ayıydı, daha fazla dayanamayıp gitti mi hanım. o zamanki flörtüm, şimdiki kocamla tanışmamızın ertesi günü, yatağımda buldum, kafasını yastığıma koymuş, öyle gitmişti. ama bunları değil, iyi zamanlarını hatırlamayı seviyorum. 

ilk fotoğrafta küçük eşarbıyla görmektesiniz. ikincisinde de çalışma masamın üstünde horul horul uyuyor.



1 comment:

  1. F.D. Arkadaşım;

    Ne kadar güzel bir kediymiş. Şimdi mutlaka Cennettedir. Bu gibi ölümlere hiç dayanamıyorum, o kadar taş kalpli olduğum halde. Kedi deyince akan sular duruyor.

    Anne kedim de hep yastığımızda uyurdu, başını koyarak.

    Bloğumun gerilerinde kalan konularımda hep kedilerim var, onlarsız olmak kahrediyor beni.

    ReplyDelete