April 5, 2013

infilak eden yastık

dün dünya sokak hayvanları günüydü, evimizdeki kutlamalardan kareler paylaşmak istedim.



neler öğrendik dün?
1. öyle 10 dakika duşa gireyim falan gibi lükslerimiz yokmuş, patilerimizi yalayarak hijyen sağlamalıymışız.
2. odaların kapılarını kapatmayı unutmayacakmışız ki hayatta en nefret ettiğim şeylerdendir hayvanlar yüzünden devamlı kapılar kapatılan ev.
3. kuştüyü saplandığı yerden çıkmazmış.
4. aynı anda hem ağlamak hem gülmek mümkünmüş.
5. kahve bundan böyle hem gerizekalı hem güdükmüş.

sonra "niye kimse istemiyoooaaaa" diye ağlaşıyorum, niye istesin insanlar? köpekli hayat gerçeği bu işte maalesef, yastıklar patlayabilir, ayakkabılar kaybolabilir, koltuklar yenebilir. ondan sonra da saklandığınız yerde gelip sizi bulurlar, böyle masum masum yüzünüze bakarlar. allahım sen aklıma mukayyet ol!

9 comments:

  1. Amaneeeeeey, daha fazla bakamayacağım...
    Ne yaptın, temizlemektense taşınsaydın daha kolay :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. kundakladım evi ablacığım, sıfırdan başlaycağız, şu anda çadırdan sesleniyorum :)

      Delete
  2. Ayyy gerçekten zor bir durum olmuş bu. Ne desem bilemedim ve kendimi senin yerine koydum da bir an hem gülmek hem ağlamak doğru bir saptamaymış. Charlotte bir keresinde o zamanlar misafirhanede kalırken koltuğa çişini yapmıştı o da su geçirmeyen kumaşmış üzerinde böyle göl gibi kalmış ama leş ötesi olmuştu kokuyordu -ki bu senin kuş tüylerinin yanında hafif kalan bir durum farkındayım-o zaman çok sinirlenmiş ağlamış ama tripleri karşısında da gülmekten şişmiştim. Umarım temizlemek kolay olur. Valla orada olsam gelirdim sana yardıma. Ama sen üzülme hayvanlarla yaşamanın bir de bu tarafı var görsün insanlar ne olur ki gönülden isteyen zaten ayy ne yapmış köpeğe bak ben bunu hayatta almam demez..O bakışa da kurban olurum ben, yazık ona, affet sen onu..Ama ciddi ciddi düşünüyorum acep nasıl temizleyeceksin. Gelişmeleri bildir olur mu çatlatma meraktan..öptüm

    ReplyDelete
    Replies
    1. bizim eski tekirimizin de öyle bi balkonda kuş avlama hikayesi vardı, allahım! evin her yerinde kuş artıkları, bayağı korku filmi gibiydi.
      ben kardeşime bırakıp her şeyi kaçtım evden tuğba, kaçarken de annemi aradım. ikisi kah süpürgeyle kah elle falan temizlemişler. fakat hala var tabi tüy, arada rüzgarla gelip sağıma soluma konuyorlar.
      ev hayvanının humbılı güzel :) affetmeyi bırak, şoktan kızamadım bile, öyle bakakaldım salonun haline ahhahaha :)
      öpüyorum ben de!

      Delete
  3. Replies
    1. gülme, sana da zarfa koyup kuştüyü yollarım :)

      Delete
    2. Saklarım ki bi ömür :D

      Delete
  4. eski bir ileti olmasına rağmen bu kadar üzüntü arasında rastlamak iyi geldi... :) partinin dibine vurulmuş, wuhuuu! :P

    ReplyDelete