November 17, 2017

Mahalleden Arkadaşım Yağız

Fotoğraftaki köpeği bulunuz:


İnatla o 20 santim enindeki balkona sıkışıp gelen geçene bakan iri kıyım çocuğun adı Yağız. Hatta göbek adı da var, bir türlü hatırlayamıyorum, Yağız Tuna, Yağız Buğra, öyle bir şeydi.

Günün bilgisi: Yolda gördüğüm sahipli sahipsiz bütün köpeklere bulaşıyorum.

Bazı köpek anneleri ve babaları inanılmaz suratsız oluyor. Köpeklerine dokunulsun istemiyor, selamlaşmak da istemiyor. Yıllar içinde dersimi aldım, kendimi tutmaya çalışıyorum. Yağız'ın babası, suratsız kategorisinin ışık yılları uzağında yaşayan biri.

Annemlerin evinden arakladığım bir halıyı dürüp sırtıma atmış, yokuş yukarı eve tırmanıyordum. Karşıdan dünya güzeli bir köpeğin geldiğini gördüm, boynunda tasma var, yanında kimse yok. "Ay kesin kaçtı. Ya da attılar!" diye olaya müdahale etmeye karar verdim. Köpek yanımdan hoplaya zıplaya geçti gitti. Panikle sağa ve sola dönüp halı ile insanlara çarparken biriyle göz göze geldik. "Köpeğin sahibi yok galiba?" dedim. "Aa yok, benim sahibi," dedi.

İçim rahatladı hemen, o arada köpek de geri geldi zaten babasının yanına. Adını sormamla başlayan sohbet yarım saat kadar sürdü kaldırımda. Telefondan yüzlerce fotoğrafına baktım, bebekliğinden bahsettik (akıl kaçırtıcı güzellikte bir yavruymuş gerçekten), Adana'ya yaptıkları araba seyahatini (road trip yani) irdeledik. Yağız Adana'yı çok sevmiş. Babası Yağız'ın ne kadar akıllı olduğunu anlatıp çocuğuyla gurur duyarken ben de yanak makası, kıç çimdiği filan peşindeydim.

Böyle tanıştık, bir seneyi geçti, hala tek bir makas alabilmiş değilim. Yağız adeta Northemtınşayır kontu gibi dolaşıyor mahallede. Birkaç kere de yüzüme havlamışlığı var o koca sesiyle. Şansımı bir kere de köpek bisküvisi eşliğinde deneyeceğim.

Kış sebzelerinde bugün karnabaharı işleyeceğiz. Karnıbahar yazacaktım, TDK'ya bakasım geldi, karnabaharmış yahu. Neyse yani benim buradan kalkmam gerekiyor, mutfağa intikal etmem gerekiyor. Giderken şunu bırakayım. Buralara ilk bırakışım da değil, kaç sene geçti aradan, hala kuduzca seviyorum bu şarkıyı.

2 comments:

  1. "'Ay kesin kaçtı. Ya da attılar!' diye olaya müdahale etmeye karar verdim." bu güdü demek hepimizde mevcut default :) Kedi versiyonu yaşanıyor bende. Hemen gel buraya pisipisi denip elde avuta ne mama varsa veriliyor.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ay ne fena bir his di mi? Atıyor insanlar kedileri köpekleri, nasıl yapabiliyorlar gerçekten anlamıyorum. Ben de besleye besleye ilerliyorum da o hayvanların kırık kalpleri noolcak bilmiyorum :/

      Delete